De plant en zijn vruchten:

Jackfruit of ook wel Nangka genoemd (Artocarpus heterophyllus) is een boom uit de moerbeifamilie (Moraceae) die wel 30 meter hoog kan worden. Het is een groenblijvende boom die oorspronkelijk uit India komt. De boom heeft enorme vruchten die tot wel 40 kg kunnen wegen. Het speciale is dat de vruchten vanuit de stam ontspringen. De bladeren zijn ovaal, frisgroen en hebben kleine weerhaakjes onderaan hangen.

De vrucht zelf is groot, groen-gelig en heeft stekels. Het vruchtvlees is geel en smaakt licht zoet. In de vrucht zie je witte stukjes die rond elk stukje vruchtvlees zit. Dit witte stukje plakt vrij hard en is ook niet eetbaar.

Het zaaien zelf:

Je haalt de zaden uit de vrucht en maakt ze even proper. Leg ze vervolgens te week in lauw water. Ik heb ze laten weken totdat de zaadhuid van de zaden kwam.

Als de zaadhuid van de zaden is dan stop je de zaden in potgrond. Ik heb meteen goede potgrond gebruikt maar het veiligste is zaai-en-stekgrond. Doe er een laagje grond over, geef water en zet de potjes warm weg. Al na enkele weken zie je al dat de zaden aan het ontkiemen zijn. Verpot ze naar een grotere pot als de wortels te groot zijn.

De plant en zijn vruchten:

De avocado (Persea americana) is een boom die wel 20 meter hoog kan worden. Er zijn wel 400 soorten en bij ons zijn er zo’n 4 soorten verkrijgbaar:

-Fuerte, een peervormige avocado met een heldergroene, gladde schil.
-Ettinger, het is een avocado met een dikke hals en een heldergroene, gladde schil.
-Hass, Dit is een kleine peervormige avocado met een ruwe, bobbelige schil, die tijdens het rijpen bijna zwart verkleurd.
-Nabal, Dit is een dikke avocado die bijna rond is. De schil is donkergroen.

De boom zelf verliest zijn bladeren niet en draagt spiralig ingeplante bladeren. De bladeren verschillen van ovaal tot rond staan op korte bladsteeltjes. De boom wortelt oppervlakkig en kan daardoor niet zoveel water opnemen. Het is dus aangeraden om regelmatig water te geven. Nochtans houdt de plant niet van stilstaand water en is een goed doorlaten bodem dus aangeraden. Een lage bodemtemperatuur is zeker niet goed voor de plant.

Het zaaien:

Er zijn verschillende manieren waarop je kan zaaien. je kan de manier gebruiken zoals je ze op het internet of in boeken vindt maar heb zelf een manier gevonden die opmerkelijk beter is. ik heb zelf de test gedaan en ben er halverwege mee gestopt omdat ik zag dat de manier vanuit boeken en internet langer duurde en minder kiemlingen geeft.

De manier vanuit boeken en internet:

Sommige zeggen dat je het zaad enkele dagen volledig moet laten weken. Andere zeggen dan dat je enkel de onderkant (de kant waar de wortels gaan uitkomen) in het water moet leggen. Er worden dan verschillende manieren uitgelegd hoe je de planten in water kan houden door ze in Hyacinten glaasjes te leggen of er stokjes door prikken en deze dan in een glaasje water te hangen,…

Het kan allemaal veel simpeler en sneller.

Mijn manier van zaaien

Je neemt de pit van de avocado en spoelt deze goed af zodat het achtergebleven vruchtvlees er af is. Daarna neem je een potje of een glaasje waar de volledige pit in raakt en onder water kan blijven staan. Je vult het potje met water en daar leg je de pit in. Je moet op 2 dingen letten: 1 dat de pit volledig onder water ligt en onder water blijft liggen, 2 ververs het water af en toe (normaal om de 12 uur) en probeer steeds met lauw water te werken. Je laat de pit een paar dagen in het water liggen -bij mij is dat ongeveer na 3-4 dagen- en dan voel je of je het bruine schilletje dat rond de pit zit er af gaat. Het pelletje gaat er niet altijd zeer makkelijk af maar dan moet je maar een beetje met je nagels helpen. Als je de pel er af hebt dan zie je dat je een witte pit hebt en meestal zie je er al een barstje in. Als je niet al het bruine er hebt af gekregen is dat niet zo erg, dat vergaat na een tijdje vanzelf wel. Daarna pak je een potje met zaai-en stekgrond en zet je de pit -met het puntje naar boven- er ongeveer tot de helft in. Geef een beetje water en je kan er een plastiekje over doen. Ik gebruik dit zelf niet en de ontkieming gebeurt even snel volgens mij. Plaats het potje op een warme plaats en na 1-2 weken (soms langer) zou je al een barst in de pit moeten zien komen en niet veel later zal je een stengel naar boven zien komen.

Hier zit u de normaal witte pit die na een tijdje terug wat bruinig wordt, de barst en de scheut die uit de pit komt.

 

De plant kan er na 1 jaar zo uitzien.

De nazorg:

De plant maakt normaal eerst een stengel van ongeveer 1m recht omhoog en begint dan pas te vertakken. Het is perfect mogelijk om hem veel eerder te toppen zodat hij gaat vertakken. Zoals eerder al vermeld houdt de plant niet van natte voeten dus is een goed gedraineerde grond aangeraden. de plant houdt zeker niet van vorst maar bij mij heeft hij al wel wat koude doorstaan. Het is een beetje kijken hoe de plant op welke situatie reageert en daar naar handelen. Maar meestal wordt hij wel binnen gehouden. De kans dat de plant hier ooit vruchten gaat geven is klein maar het is zeker het proberen waard en het is een zeer mooie plant die je zelf zeer makkelijk kan opkweken.

Indeling van het plantenrijk:

Voor de praktijk van de verschillende takken van tuinbouw is het van belang dat men iets van de systematische indeling van het plantenrijk weet.

Als voorbeeld nemen we de eik – Quercus

PLANTENRIJK (Regnum vegetabile):

- Afdeling (Divisio)                                     Zaadplanten (Spermatophyta)
         Onderafdeling (Subdivisio)                Bedektzadigen (Angiospermae)

- Klasse (Classis)                                     Tweedzaadlobbigen (Dicotyledoneae)
          Onderklasse (Subclassis)

- Orde (Ordo)                                            Fagales (Napjesdragers)
      Onderorde (Subordo)

- Familie (Familia)                                     Fagaceae (Napjesdragersfamilie)
       Onderfamilie (Subfamilia)
            Stam (Tribus)
              Onderstam (subtribus)

- Geslacht (Genus)                                    Qercus – Eik
        Ondergeslacht (Subgenus
            Sectie (Sectio)
                 Ondersectie (Subsectio)
                      Serie (Series)
                         Onderserie (Subseries)

- Soort (Species)                                        Quercus alba – Witte eik

     Vorm                                                    Quercus alba f. elongata
     Natuurlijke variëteit (var.)                         Quercus robur var. pedunculiflora
     Ondersoort (Subspecies)                        Quercus coccifera subsp. calliprinos
     Kruising                                                 Quercus x hispanica

- Ras (Cultivar)                                             Quercus robur ‘Fastigiata Koster’

Linnaeus

De eerste beschrijvingen van plantennamen in hun huidige vorm komt van een Zweeds systematicus Carolus Linnaeus. (Carl von Linné, 1707 – 1778)
Na een kort verblijf te leiden kwam hij in aanraking met burgemeester Clifford van Amsterdam, die hem als botanicus aanstelde over zijn plantentuin ‘De Hartecamp’ te Haarlem. Hier publiceerde hij in 1735 zijn beroemd geworden boek ‘Systema Natura’ waarin hij het geslachtsbegrip definieert.
Ongeveer gelijktijdig verscheen van hem ‘Genera Plantarum ‘ (De geslachten der planten), waarin hij de voor hem bekende soorten met gemeeschappelijke kenmerken in één geslacht onderbrengt.
Via Engeland en Frankrijk keerde hij naar zijn vaderland terug, waar hij spoedig een professoraat in de plantenkunde te Uppsala verkreeg.
Zijn belangrijkste werk ‘Species Plantarum’, (de soorten der planten) verscheen op 1 mei 1753. Hierin worden ca. 8.000 planten beschreven, waarbij elke plant een geslachtsnaam en een soortaanduiding heeft.
Dit werk is de basis geworden van de z.g. binaire of binominale nomenclatuur. Voor Linnaeus werden de soortaanduidingen (tweede naam) met tal van woorden omschreven. Nu ging de soortaanduiding uit een enkel woord bestaan.

Families:

DE WENTENSCHAPPELIJKE FAMILIENAAM SCHRIJFT MEN STEEDS MET EEN HOOFDLETTER.
Eenfamilie omvat een min of meer groot aantal geslachten met gemeeschappelijke kenmerken.
vb: Aceraceae, Araliaceae, Betulaceae, Buddlejaceae,…

Geslachtsnamen – Genusnamen:

• Een geslacht omvat een min of meer groot aantal soorten met gemeeschappelijke kenmerken.
  vb: Pinus, Quercus, Fagus, Forsythia,…
• ALLE GESLACHTSNAMEN SCHRIJFT MEN MET EEN HOOFDELETTER.
• VEEL GESLACHTSNAMEN ZIJN VAN LATIJNSE OORSPRONG.
• Niet uit het Latijn of Grieks stammen:
  
  Akebia, Aucuba (Japans);
  Bambusa, Pandanus (Maleis);
  Aloe, Coffea, Thea, Sophora (Arabisch)

Soortnaam – Speciesnamen:

• ELK GESLACHT OMVAT EEN OF MEER SOORTEN.

vb: het geslacht Pinus o.a. de soorten: Pinus strobus, Pinus cernbra, Pinus mugo, Pinus glabra, Pinus nigra, Pinus greggii, Pinus palustris, Pinus sylvestris, Pinus…

• ALLE SOORTAANDUIDINGEN SCHRIJFT MEN MET EEN kLEINE LETTER.

Botanische of natuurlijk variëteit vormen of subspecies:

Het komt in de natuur voor dat er binnen de soort planten ontstaan met een sterke afwijking, die ook bij voortplanting blijft bestaan. Men kan dit nog geen nieuwe soort nomen; men spreekt van een botanische of natuurlijke variatie of variëteit of een vorm of een subspecie. Ontstaan van totanische of natuurlijke variaties, die berusten op morfologische (vormveranderlijke) eigenschappen, kan teruggevoerd worden op o.a. het langdurig onderworpen zijn aan klimatologische omstandigheden, zoals temperatuur, bodemgesteldheid, bemsting.

• MEN SCHRIJFT DEZE PLANTENNAMEN MET EEN KLEINE LETTER
• DE NAAM WORDT VOORAFGEGAAN DOOR DE AFKORTING VAR.

ondersoort of subspecie = subsp.
natuurlijke variëteit of variëtas = var.
vorm of forma = f

In een flora vinden we voorbeelden van botanische of natuurlijke variaties.
We geven enkele voorbeelden:

Acer velutinum va. glabrescens
Aesculus pavia var. discolor
Alnus viridis var. crispa
Betula utilis var. jacquemontii
Betula utilis var. prattii
Callicarpa bodinieri var. giraldii
Corylopsis sinensis f. veitchiana
Pinus nigra subsp. laricio
Pinus nigra var. nigra
Quercus pubescens subsp. anatolica

Cultuurvariëteiten, Cultivar, Cv, ras

In België en Nederland heeft men hiervoor het woord ras gekozen

• RASNAMEN SCHRIJFT MEN STEEDS TUUSN AANHALINGSTEKENS EN MET EEN HOOFDLETTER.
• Men spreekt van een cultuurvariëteit als de variëtei is ontstaan door ingrijpen van de mens, b.v. door selectie op een of meer verschillende eigenschappen van de plant.

Hybridisatie, kruising:

1. In de natuur komen tal van spontane kruisingen tussen planten voor. De mens heeft opzettelijk planten onderling gekruist om bepaalde eigenschappen van de ene plant te combineren met die van een andere plant.
Om aan te geven dat de soort door kruising verkgen is, schrijft men voor de soortaanduiding het teken X.

vb:
Buddleja x weyeriana ontstaan uit B. globosa en B. davidii
Caryopteris x clandonensis ontstaan uit C. incana en C. mongholica
Laburnum x watereri ontstaan uit L. alpinum en L. anagyroides
Teucrum x lucidrys ontstaan uit T. chamaedrys en T. lucidum of T. divaricatum
Rieracium x stoloniflorum ontstaan ui H. aurantiacum en T. pilosella

2. om aan te geven dat het geslacht door kruisingen verkregen is, schrijft men voor de geslachtsaanduiding het teken x:
vb:
x Cupressocyparis leylandii door kruising tussen Cupressus macrocarpa x Chamaecyparis nootkatensis
x Crataemespilus grandiflora ontstaan uit Crataegus en Mespilus
x Fatshedere ontstaan door kruising tuusen Fatsia en Hedera
x Gaulnettya ontstaan tussen Gaultheria en Pernettya
x Malosorbus ontstaan tussen Malus en Sorbus
x Sorbocotoneaster ontstaan tussen Sorbaria en Cotoneaster

3. Het teken + in toegevoegd aan geslachtshybriden die niet zijn ontstaan door kruising, maar door enting.
Dit zijn de zogenaamde entbastaarden of enthybride of entchimaer of entchimaera. Een plant met genetische eigenschappen van twee verschillende rassen of soorten, dat door het kunstmatig mengen van cellen van twee embryo’s resp. door enting tot stand is gebracht. Een enthybride kan ontstaan op het grensvlak tussen onderstam en ent en zal eigenschappen hebben die liggen tussen die van beide ‘ouders’. Een enthybride is géén kruising maar bestaat uit een mengsel van cellen van beide ‘ouders’: het is een chimaera.
Vermeerdering gebeurt uitluitend vegetatief. De praktijk leert dat een enhybride niet bijzonder stabiel is: ze slaat gemakkelijk terug naar een van beide ‘ouders’.

• een formule: de namen van beide ‘ouders’, in alfabetische volgorde, met daartussen een optelteken.
  vb.
  Crataegus + Mespilus
  Syringa x cynensis + syringa vulgaris
• een naam:
  -als de ‘ouders’ tot twee verschillende genera horen door een deel van de naam van het ene genus samen te voegen met de gehele naam van het andere genus. Zo is bijvoorbeeld + Crategomespilus de naam voor de enthybride die ook aangeduid kan worden met de formule Crataegus + Mespilus.

- als de ‘ouders’ tot hetzelfde genus horen dan kan de enthubride een cultuurnaam of rasnaam krijgen

vb:
+ Crataegomespilus dardarii ontstaan uit Crataegus en Mespilus
+ Laburnocytisus adamii ontstaan uit Laburnum en Cytisus

Het schrijven zelf:

Als men een naam schrijft doet men dit altijd op dezelfde manier namelijk

de eerste naam (de geslachtsnaam) schrijft men altijd met een hoofdletter, de tweede naam (soortnaam) schrijft men altijd met een kleine letter en de soortaanduiding schrijft men tussen enkele aanhalingstekens ( ‘…’ ). Deze moet ook met een hoofdletter geschreven worden. Als de naam uit verschillende stukken bestaat moeten deze ook met een hoofdletter geschreven worden buiten de, het en van/von.

dus:

Fagus sylvatica –> Fagus met hoofdletter, sylvatica met kleine letter.

Fagus sylvatica ‘Atropunicea’ –> ‘Atropunicea’ met hoofdletter en kleine aanhalingstekens.

Fagus sylvatica ‘Dawyck Gold’ –> ‘Dawyck Gold’ beiden met hoofdletters en kleine aanhalingstekens. als er van, von, de of het had tussen gestaan dan waren enkel deze met kleine letter. vb: Buddleja davidii ‘Ile de France’

Enkele belangrijke plantenfamilies en hun belangrijkste soorten

Aceraceae: Esdoornfamilie
Acer

Apocynaceae: Maagdenpalmfamilie
Vinca

Aquifoliaceae: Hulstfamilie
Ilex

Araliaceae: Klimopfamilie
Hedera

Berbericaceae: Zuurbesfamilie
Berberis, Mahonia

Betulaceae: Berkenfamilie
Alnus, Betula, Carpinus, Corylus

Bignoniaceae: Trompetboomfamilie
Catalpa

Buddlejaceae: Blinderbloemenfamilie
Buddleja

Buxaceae: Palmboompjesfamilie
Buxus, Pachysandra

Caprifoliaceae: Kamperfoeliefamilie
Lonicera, Symphoricarpos, Viburnum

Cornaceae: Kornoeljefamilie
Cornus

Crassulaceae: Betplantenfamilie
Sedum

Elaeagnaceae: Olijfwilgfamilie
Elaeagnus

Ericaceae: Heidekruidfamilie
Calluna, Erica, Rhododendron

Euphorbiaceae: Wolfsmelkachtigen
Euphorbia

Fabaceae (Papilionaceae): Vlinderbloemenfamilie
Robinia

Fagaceae: Beukenfamilie of Napjesdragersfamilie
Castanea, Fagus, Quercus

Geraniaceae: Ooievaarsbekfamilie
Geranium

Ginkgoaceae: Japanse Notenboomfamilie
Ginkgo

Hamamelidaceae: Toverhazelaarfamilie
Hamamelis, Liquidambar

Hippocastanaceae: Paardenkastanjefamilie
Aesculus

Hostaceae: Hostafamilie
Hosta

Hydrangeaceae: Waterstruikfamilie
Hydrangea

Lamiaceae (Labiatae): Lipbloemenfamilie
Lavandula

Magnoliaceae: Tulpenboomfamilie
Magnolia

Oleaceae: Lijffamilie
Forsythia, Fraxinus, Ligustrum, Osmanthus

latanaceae: Plataanfamilie
Platanus

Poaceae (Gramineae): Grassenfamilie
Carex, Fargesia, Pennisetum

Ranunculaceae: Ranonkelfamilie
Helleborus

Rosaceae: Rozenfamilie
Alchemilla, Amelanchier, Cotoneaster, Photinia, Potentilla, Prunus, Pyrus, Rosa, Sorbus, Spiraea, Waldsteinia

Salicaceae: Wilgenfamilie
Salix

Taxaceae: Venijnboomfamilie
Taxus

Tiliaceae: Lindefamilie
Tilia

Citrusplanten in de tuin
M. Klock & T. Klock

Tropische vruchten
Bernd Nowak & Bettina Schulz

Exotische vruchten kweken
Gabriele Lehari

Dit bericht komt uit National Geographic Chanel en is geschreven door Catherine L. Barker.

De kunst van het veredelen
Klock, P.

De vraag is nu alleen, hoe moet je een palm van 2000 jaar zaaien?

- 24 uur in water: Na 2000 jaar in de woestijn is vrijwel alles verdord. De meeste zaden verworden tot pap.

- Berwerken met kunstmest: Elk zaadje bevat voedsel voor de jonge plant, maar de nutriënten vergaan mettertijd.

- Het zaadje poten: Steriele aarde en een nieuwe bloempot geven het zaadje een frisse start.

- Veilig wegzetten: Ziektedragende insecten weghouden met gaas. Pot liefst op geheime locatie zetten.

- Planten: Een dadelpalm wordt niet volwassen in een pot.

dit bericht komt uit National Geographic en is geschreven door Helen Fields

Het is nogal complex en saai om helemaal uit te leggen hoe het ontstaat maar ga het toch zo goed en boeiend mogelijk proberen uit te leggen. Je kan dit zeker thuis toepassen maar het meeste dat ik uitleg staat in functie van het werk, school en andere plaatsen waar veel mensen komen.

Iedereen weet dat men soms op radio en televisie zegt dat men bij een ramp met chemicaliën of andere stoffen die schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid men binnen moet blijven zodat men er niet wordt door aangetast. Wat de meeste mensen niet weten is dat wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat het in huizen en bureaus zelfs tot 10 keer erger kan zijn dan het buitenmilieu. Je eigen huis zou toch een veilige en gezonde plek moeten zijn voor jezelf en je familie maar als je weet dat het er ook zeer ongezond kan zijn wie zou er dan niets willen aan veranderen?
Dr T.G. Randolph was in de jaren vijftig één van de eerste artsen die een verband legde tussen luchtvervuiling in huis en allergieën en andere chronische ziekten. In de VS wordt zelfs luchtvervuiling door regeringsinstanties momenteel als een van de vijf belangrijkste bedreigingen van de volksgezondheid gekwalificeerd. Toch beseffen talloze mensen niet hoe ernstig het probleem is, of zien ze niet dat er een probleem is. Mensen in geïndustrialiseerde gebieden brengen maar liefst 90% van hun tijd binnen door, dus de blootstelling aan vervuilende stoffen in de lucht verhoogt dan zeer sterk wat dan weer het aantal allergische aandoeningen verhoogt.

De eerste problemen zijn begonnen na de energiecrisis van 1973-1974 toen de OPEC landen probeerde om zuinig met energie om te gaan en zo werd iedereen aangemoedigd om woningen en bedrijfsruimten hermetisch af te sluiten en de stroom van frisse lucht te verkleinen. Gemeentelijke overheden boden huiseigenaars aanzienlijke subsidies als ze bij een verbouwing voorzieningen, zoals dakisolatie en dubbele ramen, aanbrachten om zo het energiegebruik voor verwarming en air-conditioning te verlagen. Hierdoor gingen de meeste mensen ijverig in de weer met isolatiemateriaal en tochtstrips.

Het is zeer belangrijk dat men de lucht ververst met nieuwe lucht van buiten. Enkel moet de lucht van buiten dan ook wel proper ziijn en dat is niet altijd het geval.
Een bepaalde mate van ventilatie is nodig opdat een mens zich prettig voelt. Een extra ventilatie is nodig om vocht en luchtjes te verwijderen en om het huis te koelen. Men moet dan wel proberen het evenwicht te vinden waarbij zoveel verse lucht wordt aangevoerd dat men zich er prettig bij voelt en er geen energie wordt verspild.
Een bekend gevolg van slecht afgestelde ventilatie-systemen zijn infecties van de luchtwegen. Enkel moeten ventilatie-systemen goed onderhouden zijn voor een goede luchtkwaliteit en de filters moeten regelmatig vervangen worden. In grote gebouwen zijn problemen met de luchtkwaliteit vaak de oorzaak van koeltorens, ventilatoren, slecht onderhoud van systemen en luchtkanalen,…
De bacteriën van het geslacht Legionella, de veroorzakers van de beruchte veteranenziekte, zijn aangetroffen in koeltorens en andere installaties die warm stilstaand water bevatten.

Een slechte luchtkwaliteit is ook te danken aan een te lage RV (Relatieve Luchtvochtigheid = hoe vochtig dat de lucht is. in de tropen kan de luchtvochtigheid oplopen tot tegen de 90 procent (om even een voorbeeld te geven wat zeer vochtig is)). De luchtvochtigheid waarbij een mens het best functioneert, ligt tusssen de 35 en 65 procent. Vaak, vooral ‘s winters, wordt de luchtvochtigheid minder. Koude vrieslucht is meestal droog en als de verwarming dan nog eens aan staat dan wordt de lucht nog droger. Droge lucht irriteert de slijmvliezen in neus en keel, waardoor de gevoeligheid voor stoffen, virussen en allergenen in de lucht groter wordt. Regelmatig verkoudheden, aanvallen van allergie en cara (uit dikke van Dale: ziekten, zoals astma, chronische bronchitis en longemfyseem, gekenmerkt door landurige, al of niet terugkerende hoest en kortademigheid) worden allemaal vaak veroorzaakt door een lage RV.
Een luchtvochtigheid van meer dan 70% kan ook problemen opleveren. Als er een te hoge RV is dan kunnen er schimmels ontstaan die het meubilair en elektrische apparaten aantasten en kunnen er gezondheidsproblemen optreden. Centrale verwarming en air-conditioning kunnen dit tegengaan doordat ze vocht uit de lucht halen.

Er is in de afgelopen 20-30 jaar een grote verrandering gebeurd in de samenstelling van bouwmaterialen en meubels. Producten zoals geperst hout en spaanplaat zijn in de bouw vaak in de plaats gekomen van natuurlijk hout, kamerbreed tapijt (tapis-plain) is steed gewoner geworden en meubilair in huis en op kantoor bestaan niet langer meer voor het grootste deel uit natuurlijke materialen, maar uit onderdelen van kunststoffen die aan elkaar bevestigd zijn met allerlei lijmen en harsen. Thuis, op kantoor en in openbare ruimten bevindt zich een hele reeks aan elektrische apparaten voor ons werk, gemak of vermaak en uit deze stoffen komen tal van organische stoffen vrij.
Uit kunststoffen komen honderden vluchtige organische stoffen vrij zoals Formaldehyde, Xyleen/tolueen, Benzeen, Trichloorethyleen, Chloroform, Ammonia, Alcoholen, Aceton en nog zoveel meer. (de tabel zal later toegevoegd worden).

Mensen zelf zijn ook een bron van vervuiling, vooral als ze wonen en werken in afgesloten, slecht geventileerde vertrekken. Dit is vooral te merken als een groot aantal mensen zich voor langere tijd in een betrekkelijk kleine ruimte bevindt bijvoorbeeld in een vliegtuig. In de loop der tijd hebben Rusische en Amerikaanse ruimtevaartdeskundigen ontdekt dat we behalve kooldioxide maar liefst 150 vluchtige stoffen in de lucht brengen, zoals koolmonoxide, waterstof, methaan, alcoholen, fenolen, methylindol, aldehyden, ammonia, watersofsulfide, vetzuren, indol, mercaptanen en stikstofoxiden. Stoffen die bij normale biologische processen vrijkomen, worden bio-effluenten genoemd. Er is onderzoek uitgevoerd naar de hoeveelheid bio-effluenten per persoon en hieruit is gebleken dat aceton, ethanol, methanol en ethylacetaat de belangrijkste zijn.

Er zijn dus drie belangrijke oorzaken van slechte luchtkwaliteit binnenshuis: te rigoureuze isolatie van woningen en gebouwen, onvoldoende ventilatie en menselijke productie van bio-effluenten. Het ontbreken van voldoende kennis bij architecten, bouwkundigen en de overheid bij het inschatten van de gevolgen van de moderne manier van bouwen op de lucht die we inademen, heeft tot allerlei medische problemen geleid.

Doordat men de gebouwen meer en meer is gaan isoleren en de mensen in ruimtes werken waar men minder zuivert en waar je meer luchtvervuiling tegenkomt is er het ‘sick building syndrome’ ontstaan. Deze term wordt wel gebruikt om een verzameling symptomen te beschrijven waar veel mensen last van hebben. Terwijl men met een gewoon medisch onderzoek geen oorzaak van de aandoening kan worden gevonden, nemen de symptomen gewoonlijk af wanneer deze mensen niet meer in dat gebouw komen en steken ze weer de kop op als ze terugkeren naar die plek.

Er wordt geschat dat er in de hele wereld in maar liefst 30 procent van de nieuwe en gerenoveerde gebouwen problemen met de luchtkwaliteit zijn. In augustus 1989 kreeg de Amerikaanse volksvertegenwoordiging een rapport te lezen over de kwaliteit van de lucht in tien energiezuinige openbare gebouwen. Het grappige is dat in deze gebouwen de concentraties van sommige stoffen wel honderd maal zo hoog als normaal waren. Zo zie je maar dat er voldoende bewijs bestaat om te concluderen dat luchtvervuiling in het binnenmilieu het grootste aandeel levert in het totaal aan vervuilde lucht waaraan men blootstaat en dat deze ernstige acute en chronische risico’s voor de gezondheid oplevert. Vervuiling van de lucht in huis vormt zelfs een groter gevaar dan die van de atmosfeer buiten. Dit is voornamelijk doordat men langer binnen zit.

symptomen van het sick building syndrome:
-Allergieën
-Cara
-Irritatie van ogen, neus en keel
-vermoeidheid
-hoofdpijn
-aandoeningen van het zenuwstelsel
-verstopping van de luchtwegen
-verstopping van de voorhoofdsholten

Er kan nog veel verteld worden maar het belangrijkste is gezegd geweest. Er zijn veel onderzoeken naar gedaan ook door de NASA en uit elk onderzoek is gebleken dat planten toch een zeer belangrijke zuiverende rol spelen voor onze gezondheid.
Er gaan nog enkele belangrijke tabellen komen.
Het allerbelangrijkste is natuurlijk de planten zelf maar deze vind je op een andere pagina.

de rest komt later…

(Bibliografie: 50 verrassende kamerplanten van B.C. Wolverton)