Al meermaals kregen we de vraag hoe en waar de Strelitzia zaden maakt en vooral of dit thuis ook mogelijk is. Daarom beschrijven we in dit artikel de bevruchting van de Strelitzia (Paradijsvogelbloem).

De Strelitzia in de natuur

De Strelitzia (Paradijsvogelbloem) is protandrisch.
Dit wil zeggen dat deze éénhuizige plant een bepaalde ontwikkeling doormaakt om zelfbestuiving te voorkomen. Maar ook wanneer het stuifmeel eerst wordt opgevangen en nadien op de stamper wordt aangebracht zal dit niet leiden tot bevruchting. Daarmee weten we ook meteen dat er meerdere planten nodig zijn om de bloem met succes te bestuiven.

Door wie de Strelitzia in de natuur bevrucht wordt is niet volledig duidelijk en wordt nog volop onderzocht. Wel is geweten dat insecten, waaronder bijen, de bloem bezoeken. Ook wordt de bloem bezocht door honingzuigers (Nectariniidae) maar het lijkt alsof deze vogel de nectar weet te bereiken zonder de vruchtbare delen van de bloem aan te raken.

De bloem

Op het hoornvormige horizontale shutblad worden 4 tot 6 bloemen gevormd met feloranje kroonbladeren. De vruchtbare delen zitten in het horizontale blauwe ‘pijl’.
De meeldraden worden zichtbaar wanneer de vleugeltjes achterop de blauwe pijl worden samengedrukt. De stamper is de witte punt voorop de blauwe pijl, welke kleverig en dus ontvankelijk wordt zodra de meeldraden geen stuifmeel meer verspreiden.

De bevruchting

Zoals eerder aangegeven kan de plant zichzelf niet bevruchten.
Echter wordt de Strelitzia vaak verkocht met verschillende planten samen in één pot.
Wanneer deze verschillende planten in bloei komen kan er dus wel met de hand bevrucht worden.
Eerst moet het stuifmeel verzameld worden. Dit kan door na het blootleggen van de meeldraden voorzichtig met een rietje over de meeldraden te bewegen van de basis naar de punt. Vervolgens kan dit in de koelkast bewaard worden.
Zodra een andere plant bloemt en de stampers ontvankelijk zijn (kleverig) kan het verzamelde stuifmeel op de stampers worden gestrooid.

De zaaddozen

Ongeveer vier weken na een succesvolle bevruchting vormt zich in het horizontale schutblad een zaaddoos ter grootte van een passievrucht. Deze zaaddoos is van binnen opgedeeld in drie compartimenten en kan tot 80 harde ronde zwarte zaden bevatten met de typische oranje flosjes. Wanneer het zaad rijp is barsten de zaaddozen open.

Deze zaden kunnen vervolgens weer gezaaid worden zoals beschreven in de zaaihandleiding voor Musa, Strelitzia en Yucca.

Zie ook:

Strelitzia reginae
Strelitzia nicolai

© La Palmeraie

Bron:
http://culturesheet.org/strelitziaceae:strelitzia:reginae
foto’s: Forest & Kim Starr

Nederlandse naam:
Ensete ventricosum ‘Maurelli’

Herkomst: Oost-Afrika (hoogvlakten van Ethiopië)

Blad: groot en breed, bovenzijde variërend van groen-wijnrood tot purper gekleurd, de onderzijde rood

Stam: zeer dik en vlezig

Vrucht: witte bloemen, met droge onsmakkelijke banaantjes (bloei na ongeveer 5 jaar)

Standplaats: Zon, half schaduw

Groeisnelheid: zeer snel

Hoogte volwassen: 4 meter

Vorstbestendigheid: niet winterhard (minimum 5°C)

Kweken:

De Ensete ventricosum ‘Maurelli’ wordt vermeerderd via weefselkweek (in vitro). Hierdoor worden ze in redelijk grote aantallen op de markt gebracht. Ze worden soms zelfs verkocht in het gewone tuincentrum. Dankzij deze kweektechniek is de prijs van de Maurelli ook meestal zeer laag. Wanneer er gesproken wordt van een “plug” bedoelt men een kleine zaailing. Door de grote groeisnelheid groeit zo’n kleine zaailing echter snel uit tot een behoorlijke plant.

Uitlopers vormt deze banaan vrijwel nooit. Enkel wanneer de hoofdstam weggesneden wordt groeien er een heel aantal uitlopers op de rhizoom. Het inkerven van de rhizoom zou het uitlopen bevorderen. Deze uitlopers vormen eigen wortels en kunnen daarna afgestoken worden. Wanneer dit niet wordt gedaan valt de groei vrijwel volledig stil.

Opkweken uit zaad wordt niet gedaan omdat de kans op echte ‘Maurelli’s’ ongeveer 1 op 10.000 is.

Verzorging:

Deze zeer snelgroeiende banaan is uitermate makkelijk in de verzorging. Zowel in pot als in de volle grond doet hij het prima mits voldoende warmte, water en voedingsstoffen. Overbemesten is dan ook praktisch onmogelijk. De kleur van de bladeren varieert van groen-wijnrood naar purper, afhankelijk van de standplaats van de plant. De meningen en ervaringen zijn echter verdeeld over of het nu juist de zon of net de schaduw is die de rode kleur veroorzaakt.  De Maurelli heeft een opvallend klein wortelgestel en kan dus in een relatief kleine pot blijven staan. Doordat zijn grote bladeren veel wind vangen is een grotere of zware pot echter wel sterk aan te raden.

Winterbescherming:

De Ensete ventricosum ‘Maurelli’ is niet winterhard. Nog voor de eerste vorst moet hij dan ook naar binnen gehaald worden. De meest succesvolle methode voor deze soort blijkt het uitgraven en droog overwinteren. Na het uitsteken en het snoeien van het blad moet de plant een tijdje ondersteboven gelegd worden zodat alle vocht uit de bladoksels kan lopen. Nadien kan de plant op een droge, goed geventileerde en vorstvrije plek gezet worden. Er mag geen water gegeven worden tot in het voorjaar! In het voorjaar, wanneer de temperaturen weer hoog genoeg zijn, kan de plant geleidelijk aan weer buiten gezet worden. Pas wanneer de Maurelli ook weer groei vertoont mag er ook weer water gegeven worden.

Bekijk ook: Hoe bescherm ik mijn bananenplant in de winter?

Gebruik:

Enkel in Ethiopië wordt deze banaan gekweekt voor zijn voedzame knollen. Elders wordt de Ensete ventricosum ‘Maurelli’ hoofdzakelijk gekweekt voor zijn sierwaarde.

2009

2010

2011

Misschien vindt u dit ook interessant:
Hoe stek ik een bananenplant?
Zaaihandleiding voor Musa, Strelitzia en Yucca

Nederlandse naam:
Wonderboom, Christuspalm (Palma Christi)

Herkomst: Oost-Afrika, maar tegenwoordig algemeen verspreid

Blad: handvormig, afhankelijk van de variëteit groen, bruin tot roodpurper gekleurd

Bloem: opvallende roodoranje stekelige bloemen

Standplaats: Zon, half schaduw

Groeisnelheid: zeer snel

Hoogte volwassen: in het oorspronkelijke habitat tot 15 meter, bij ons als éénjarige tot 4 meter

Vorstbestendigheid: niet winterhard

Kweken & verzorging:

De Ricinus communis kan prima worden gezaaid. De voorkeur wordt gegeven aan het zaaien van de Wonderboom op zijn definitieve plaats in maart-april in een voedselrijke bodem. Zaaien in potjes kan ook maar bij deze plant is zeer gevoelig voor het verspenen. Bij voldoende warmte en voldoende vocht groeit deze plant snel uit tot een ware eyecatcher in de tuin. Zeker wanneer de Ricinus in groepen wordt aangeplant steken de felrode bloemen mooi af tegen het donkere blad. Bij de optimale omstandigheden kan de Wonderboom tot 4 meter hoog worden, maar er zijn ook soorten die niet hoger worden dan 1,5 of 2 meter. In het najaar kan het zaad eventueel geoogst worden voor het zaaien in het voorjaar.

Gebruik:

In de tropen groeit de Ricinus (Latijn voor “teek” naar de zaden die erg lijken op teken) snel uit tot een boom. Bij ons blijft het een kruidachtige éénjarige. Uit de zaden, de zogenaamde “wonderbonen” wordt wonderolie gewonnen. Deze olie wordt onder andere gebruikt als purgeermiddel en lampenolie. De zaden bevatten het zeer sterke gif ricine waardoor enkele zaden al dodelijk zijn voor kinderen en een handje vol voor volwassenen! De stekelige felrode zaaddozen maken de plant echter niet echt aanlokkelijk om te proeven en ook de zaden zien er niet echt smakelijk uit. Echt een gevaar is het dus niet voor in de tuin, maar enige oplettendheid is uiteraard wel aangeraden, zeker met kinderen. De zaden worden ook wel gebruikt in de tuin bij het uitroeien van knaagdieren, door enkele zaden in de ondergrondse gangen te strooien.

Het is zonder twijfel de vraag die ons het meest gesteld wordt. Of het nu gaat om palmen of om bananenplanten, er heerst toch vaak heel wat onzekerheid over de juiste dosis wanneer het de watergiften aan gaat. Daarom leek het ons nuttig om een speciaal artikel te wijden aan dit item.

Geen plant is hetzelfde

Helaas geldt dit vaak ook voor de vele, natuurlijk altijd goed bedoelde, adviezen. Niet zelden krijgt u zeer tegenstrijdige adviezen van het lokale tuincentrum, het plantenlabel, naslagwerken of het internet. De oorzaak hiervan is vrij voor de hand liggend; geen plant is hetzelfde en dit geldt ook voor de omstandigheden waarin u de plant houdt. Niet alleen de plant zelf bepaalt immers de benodigde hoeveelheid water, een heel aantal andere factoren zijn minstens zo belangrijk. En juist die factoren kunnen sterk verschillen. Een standaard antwoord op de vraag van dit artikel bestaat dan ook niet.

Welke factoren hebben een invloed op de waterbehoefte?

• eigenschappen van de plant
• standplaats
• type pot/potgrond
• seizoen

Eigenschappen van de plant

Natuurlijk is het in eerste instantie belangrijk om de basis behoeften qua algemene verzorging van uw plant te kennen. Zo staan sommige planten liever wat droger terwijl andere planten het juist beter doen in vochtiger bodems. De beste indicatie krijgt u nog wanneer u na gaat waar de plant van nature voorkomt. Het spreekt voor zich dat planten uit woestijngebieden beter wat droger staan en vice versa.

Naast de natuurlijk behoeften van de plant, speelt ook de grootte van de plant een belangrijke rol. Zo zal een grote plant met veel blad meer water verdampen dan een kleiner exemplaar met slechts enkele bladeren. Ook hebben grotere planten een beter ontwikkeld wortelgestel waardoor water ook veel beter kan worden opgenomen. Bij een kleinere plant zal de grond langer nat blijven aangezien er minder wortels zijn voor de opname van het water.

Standplaats

Naast de eigenschappen van de plant zelf speelt de standplaats ook een zeer belangrijke rol. Zo vragen planten buiten een andere aanpak dan planten binnenshuis. Buiten zijn de planten immers blootgesteld aan zon en wind, maar ook aan regen of juist droogte. Vooral de wind kan zorgen voor een sterke toename van de verdamping. Planten in pot hebben ook meer water nodig dan planten in volle grond aangezien de potgrond in een pot sneller uitdroogt. Binnenshuis zijn de omstandigheden dan weer veel stabieler waardoor u vrij snel een vast patroon zult ontdekken in de behoeften van uw plant.

Type pot/potgrond

Het type pot heeft een belangrijke invloed op de waterbehoefte van uw plant. Zo verdampen aardewerken potten ook vocht door de zijwanden waardoor de grond sneller uitdroogt. Wel kunt u bij (niet geglazuurde) aardewerken potten een kleurvertekening zien waar de grond nog nat is. Dit maakt het inschatten van de behoefte iets gemakkelijker. In kunststof potten blijft de grond iets natter omdat het vocht enkel kan verdampen via de bovenlaag. Kies dus bewust het type pot en gebruik deze eigenschappen in uw voordeel!

Ook het type potgrond kan een rol spelen. Zo zijn er heel wat verschillende soorten potgrond op de markt te verkrijgen met verschillende eigenschappen qua watervasthoudend vermogen. (Kijk ook eens op de site van DCM®: soorten potgrond)

Seizoen

Tot slot is het ook belangrijk in welk seizoen we ons bevinden. De meeste planten gaan in het najaar immers in rust bij het korten van de dagen en het dalen van de temperatuur. Hierdoor zal ook de waterbehoefte sterk terugvallen. In het voorjaar hervatten de planten opnieuw hun groei en mag de watergift ook weer geleidelijk opgevoerd worden.

Bananenplanten, een ras apart

De uitleg in de artikel heeft niet alleen betrekking op palmen, maar geldt eigenlijk voor alle planten. Bananenplanten vormen echter een uitzondering op de regel. Deze planten bestaan immers grotendeels uit water (80%). Zij hebben bovendien een groot bladoppervlak. Hierdoor verdampen ze op zonnige en/of winderige dagen zeer veel vocht. Zij hebben dan ook veel water nodig! Echter geldt dit alleen voor bananenplanten die goed groeien. Zolang er geen groei is worden ze beter wat droger gehouden om wortelrot te voorkomen. In de winter gaan zij in rust en verbruiken ze veel minder water. In deze periode raken meer bananenplanten in de problemen door te veel water dan te weinig. Sommige soorten krijgen in de winter zelfs het best helemaal geen water en worden zogenaamd “droog overwinterd” (bv Ensete). (zie ook ons artikel over de winterbescherming van bananenplanten)

Meten is weten

Er bestaat dus geen standaard antwoord op de vraag “hoeveel water heeft mijn palmboom/bananenplant nodig?”. Natuurlijk bestaan er wel manieren om de waterbehoefte van uw plant te controleren. Het eenvoudigst is om even de vochtigheid van de grond te controleren door een vinger in de potgrond te steken. Het oppervlak droogt immers snel uit door rechtstreeks contact met de lucht, net eronder kan de situatie heel anders zijn. Voel daarom enkele cm’s diep ter controle. Blijft er potgrond aan uw vinger plakken dan is de grond nog vochtig en zal een nieuwe watergift niet direct nodig zijn.

Ook bestaan er zogenaamde vochtigheidsmeters. Deze apparaatjes zijn niet duur (al vanaf ong. €7,-) en worden gewoon in het tuincentrum verkocht. Door de sensor controleert u de vochtigheid een stuk dieper en nauwkeuriger dan met de vinger. U zult versteld staan van hoe nat de potgrond een stuk dieper nog zal zijn! Een vochtigheidsmeter mag echter niet permanent in de pot blijven staan en moet na elk gebruik goed gereinigd worden om de levensduur te verlengen. In plaats van een vochtigheidsmeter kunt u natuurlijk ook een lange brei-pen of een bamboestokje o.i.d. gebruiken, maar pas hierbij wel op voor de wortels.

Tot slot

Als laatste geven we u nog graag enkele tips.

Zo is het beter om de zoveel dagen veel water te geven dan elke dag een beetje.

Ook is drainage zeer belangrijk. Wanneer het overtollige water niet weg kan vloeien riskeert u namelijk wortelrot. Maar zeer weinig planten kunnen er goed tegen om permanent in de nattigheid te staan. Laat de grond dus steeds enigszins opdrogen alvorens opnieuw water te geven en giet het overtollige water uit de onderschaal of cache-pot.

Bij twijfel kunt u de plant het best eens uit de pot verwijderen om de wortelkluit te inspecteren. Gezonde wortels zijn wit-gelig van kleuren en ruiken niet rot. Zo ziet u ook ineens de vochtigheid van de grond.

© La Palmeraie

Van nature komen veel van de palmen die wij als kamerplant gebruiken uit tropische of subtropische gebieden. Qua gemiddelde temperatuur voldoet een huiskamer dan ook prima aan de vereisten. De luchtvochtigheid vormt veelal een veel groter probleem. In dit artikel bespreken we hoe dit probleem eenvoudig kan worden aangepakt.

Verwarming van de huiskamer

De centrale verwarming in de huiskamer zorgt niet alleen voor de ideale temperatuur voor u en uw exotische planten maar zorgt daarentegen ook voor een zeer droge lucht. Dat dit vóór de tijd van de centrale verwarming wel anders was bewijst het feit dat men toen ook heel andere kamerplanten hield. Tegenwoordig is een Varen of een Klimop in de huiskamer immers lang niet meer zo gewoon. Extra aandacht voor de standplaats en/of het gebruik van de verwarmingsradiator is dus aan te bevelen.

Vloerverwarming is hiervoor wel een mooi alternatief. Niet alleen is de verwarming (en dus ook de droge lucht) zo veel minder geconcentreerd rond bepaalde plekken ook stimuleert de warme ondergrond de groei van de wortels. Mooi meegenomen dus.

Sproeien

De bladeren van uw palm regelmatig besproeien met een plantenspuit is natuurlijk een mogelijke oplossing. Het is natuurlijk, helpt meteen tegen het stof op de bladeren en schept ineens een goede gelegenheid om de conditie van uw palm nader te bekijken. Helaas zijn er ook wat nadelen. Het besproeien gaat meestal gepaard met het nodige dweilen achteraf. De nevel daalt immers ook neer op de grond en de palm drupt nog een tijd na. Ook is het effect maar van korte duur doordat de nevel ook snel weer opdroogt. Herhaaldelijk sproeien is dan ook een must. Vooral bij palmen uit een zeer tropisch klimaat zoals de Kokospalm.

Waterbakjes

Een andere eenvoudige maar misschien minder esthetische oplossing is het plaatsen van waterbakjes. Het water verdampt en zorgt lokaal voor een verhoogde luchtvochtigheid. U kunt zo heel gericht de luchtvochtigheid verhogen waar nodig. Er worden speciale bakjes verkocht om aan de radiator zelf te hangen maar een eigen bakje volstaat even goed. Zo kan een plastic fles over de lengte worden doorgesneden. Deze legt u gevuld met water op de radiator. Ook kan een kommetje water op de potgrond gezet worden of er vlak naast. Het enige dat u nu nog hoeft te doen is regelmatig met een gieter alle waterbakjes bijvullen.

“Eiland-techniek”

De meest discrete en duurzame techniek om de luchtvochtigheid te verhogen, daar waar nodig, is de zogenaamde eiland-techniek. Hierbij is het de bedoeling dat er permanent water in de onderschaal blijft staan zonder dat de palm met zijn wortels in het water staat. Dit zou immers wortelrot kunnen veroorzaken. Het is dan ook belangrijk dat de pot op een verhoging in de onderschaal komt te staan. Hiervoor kunt u van alles gebruiken; een omgekeerde kleinere onderschaal (vanwaar de naam “eiland-techniek”),klosjes, stenen, grind,… noem maar op. Het water uit de onderschaal verdampt langs de pot omhoog en zorgt zo voor een lokaal verhoogde luchtvochtigheid. Bij het water geven van de palm loopt het overtollige water via de drainage gaten de onderschaal in waardoor hier altijd wel een laagje water in blijft staan. Indien nodig kunt u ook de onderschaal rechtstreeks aanvullen.

En buiten?

Buiten vormt de luchtvochtigheid absoluut geen probleem. Het regent bij ons vaak genoeg waardoor wij ongeveer dezelfde luchtvochtigheid hebben als in een tropisch klimaat…

© La Palmeraie

Exotische planten vormen nog niet altijd een standaard onderdeel van het aanbod van het lokale tuincentrum. Of misschien is dat juist wel leuk. De zeldzaamheid maakt het bezitten van die ene plant extra speciaal.

Wanneer je op zoek bent naar een specifieke plant vormt afstand dan ook al snel een hindernis. Natuurlijk kunt u wachten tot één van de grote plantenbeurzen, maar opsturen is natuurlijk ook een mogelijkheid. In dit artikel geven we alvast enkele tips voor zowel de liefhebber die wil aankopen als voor diegenen die zelf wil verzenden!

Is opsturen wel zo veilig?

Verkoopsvoorwaarden:

Voor internetaankopen bestaat er een welbepaalde regelgeving waarin oa de retourrechten zijn vastgelegd. Omdat dit allemaal bij wet bepaald is, gaan we daar hier niet verder op in. In de regel volstaat het aandachtig doornemen van de verkoopsvoorwaarden en een dosis gezond verstand. Bekijk zeker de voorwaarden omtrent de verzending en de eventueel bijkomende kosten! Maak desnoods duidelijke afspraken met de verkoper via mail.

Betaling:

Bij internet aankopen is het heel gebruikelijk om eerst te betalen voordat de verkoper de aankoop verstuurt. Natuurlijk is dit niet zonder risico. Ga daarom enkel in zee met verkopers waarvan u enige achtergrond hebt in de vorm van feedback van andere kopers. Bepaalde sites hebben hiervoor zelfs een waarderingsysteem (bv. E-bay).

Ook kan Paypal een oplossing bieden. Bij deze dienst betaalt u dmv een beveiligde account waardoor uw creditcard gegevens niet misbruikt kunnen worden.

Voor de betalingen binnen Europa kan de betaling ook prima dmv een overschrijving gebeuren. Dankzij het IBAN en BIC nummer van de verkoper is dit bovendien gratis. De verkoper kan deze nummers opvragen bij zijn eigen bank.

Tijd van de verzending:

De duurtijd van de verzending wordt het best zo veel mogelijk beperkt. Afhankelijk van het type plant kunnen enkele dagen in een donkere doos er al te veel aan zijn. Pakketpost kan echter heel wat dagen in beslag nemen, zeker bij grensoverschrijdende transacties. Informeer daarom goed op voorhand over de te verwachten duurtijd. De verkoper heeft meestal voldoende ervaring om u correct te informeren. Het veiligste is verzending in eigen land waarbij de verzending zeer snel afgehandeld kan worden. Sommige verkopers verzenden geen planten in bepaalde perioden, zoals tijdens de winter met vorst.

Douane:

Voor de invoer van planten uit bepaalde delen van de wereld zijn specifieke documenten nodig (export/import vergunning, phyto-sanitair certificaat). Doorgaans verzorgt de verkoper deze papieren, al dan niet tegen een meerprijs.

Dan nog is het niet uitgesloten dat de douane en/of het agentschap voor de veiligheid van de voedselketen (FAVV) het pakket nog wenst te inspecteren. Naast de extra tijd die dit zal vergen worden deze bijkomende kosten verrekend aan de ontvanger!

VERPAKKING

BAREROOTED

Bij deze methode wordt de plant opgestuurd zonder pot en/of potgrond. Met “blote wortels” dus, vandaar de naam. Dankzij deze methode wordt er veel ruimte en gewicht bespaard, niet onbelangrijk bij de verzending. Zaailingen kunnen zo zelfs in een gewone gewatteerde enveloppe met de reguliere post verzonden worden. Goedkoop en snel!

Het spreekt voor zich dat deze methode niet voor alle planten geschikt is. Voor de meeste palmzaailingen vormt dit geen probleem.

Tijdens de verzending worden de wortels best ingepakt in een stuk vochtig keukenpapier om uitdroging te voorkomen. In de enveloppe zelf kan een stuk stevig karton of plastic voorkomen dat de enveloppe dubbelgevouwen wordt.

Bij ontvangst is het belangrijk dat de plant(en) direct opgepot worden.

INPAKKEN VOOR PAKKETPOST

Verzending per pakketpost is natuurlijk ook een optie, vooral voor de grotere planten.

Onderstaand beschrijven we stap voor stap hoe de plant ingepakt kan worden voor verzending. Ondanks de vele succesvolle ervaringen kan er ook zo toch nog altijd iets mis gaan. Houd dit altijd in gedachte.

Stap 1

Neem een doos waar de plant in zijn geheel in past.

Stap 2

Dek de pot af zodat de potgrond er niet uit kan vallen.

Stap 3

Zaag een stokje op maat waardoor de plant vastgekneld kan worden in de doos. De plant mag niet meer kunnen bewegen!

Stap 4

Vul de doos voorzichtig (!) met proppen papier.

Stap 5

Plak de doos stevig dicht en voorzie labels voor de geadresseerde en de afzender.

© La Palmeraie

Een palmboom spreekt tot de verbeelding van velen. Bovendien worden ze steeds vaker te koop aan geboden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat steeds meer mensen een palm aankopen. Maar waar moet je eigenlijk allemaal op letten als je een palm koopt? In dit artikel geven we u alvast tips!

Eerste indruk

Zoals vaak is ook bij de aankoop van een palm de eerste indruk belangrijk. Niet alleen moet de palm er zelf mooi en gezond uit zien, ook de omgeving en de verkoper vertellen u vaak meer over de mogelijke conditie van de plant. Bij voorkeur staan er meerdere exemplaren zodat u kunt vergelijken en zo de mooiste uitkiezen.

Eigenschappen van de soort

Nadat de “vonk” is overgeslagen is het tijd voor bezinning. Kunt u echt de juiste condities bieden? Zo verlangen sommige tropische palmen een zeer hoge luchtvochtigheid, iets wat binnenshuis moeilijk te realiseren valt. Wees daarom eerlijk een realistisch om teleurstellingen te voorkomen. Soms maakt een relatief lage prijs het wel de moeite waardoor u de plant als éénjarige kunt beschouwen. De Kokospalm (Cocos nucifera) is hier een goed voorbeeld van.

Prijs

Zoals gezegd speelt ook de prijs een belangrijke rol bij het overwegen van een aankoop. Denk eraan dat de prijs bij gespecialiseerde kwekers vaak het best is. Bijkomend voordeel is dat u ook ineens het juiste advies krijgt. Maar ook veel hobbyisten verkopen regelmatig hun overschotten. Informeer bijvoorbeeld eens op fora zoals het Palmvrienden forum.

Inspectie

Uw besluit staat vast? U wilt deze palm? Dan controleert u het best nog de volgende punten;

Blad:

• Heeft de palm mooie groene en glanzende bladeren?

Vergeling kan wijzen op ondervoeding. Bruine bladeren wijzen op schade door een onaangepaste verzorging.

• Zijn de bladsegmenten van de oudste bladeren goed open gevouwen?

Dubbelgevouwen bladsegmenten wijzen op een probleem met de vochtopname.

• Zijn de bladeren niet besmet met spintmijt, blad-, schild-, dop- of wolluis?

Deze plagen zitten vooral aan de onderkant van het blad. Honingdauw verraadt vaak de aanwezigheid van luizen.

• Zit er eventueel al een nieuw blad klaar?

Dat is mooi meegenomen aangezien sommige palmsoorten heel traag groeien.

Stam:

• Ziet de stam er verzorgd uit, zonder beschadigingen of gaatjes?

Gaatjes kunnen wijzen op vraatsporen van insectenlarven. Net alleen zeer schadelijk voor de palm maar ook heel besmettelijk voor andere palmen.

Wortels:

• Heeft de palm een goed doorwortelde kluit?

Til de palm uit zijn pot om dit te controleren. Gezonde wortels zijn wit-gelig van kleur. Wanneer het praktisch niet mogelijk is om de palm uit zijn pot te tillen, kunt u aan de stam voelen. Staat de palm stevig in zijn pot of eerder losjes? In dit laatste geval heeft de palm nog onvoldoende wortels aangemaakt sinds het uitlepelen op de kwekerij. Grotere uitgelepelde palmen moeten vaak staande gehouden worden m.b.v. houten latjes in de pot. Dergelijke palmen hebben veel moeite om aan te slaan.

• Staat de palm in goede potgrond?

Kijk ook enkele cm’s onder het oppervlak! Sommige kwekers zetten hun (uitgelepelde) palm in kleigrond. Zeer slecht voor de palm.

Goed doorworteld!

Niet doorworteld en klei!

Wanneer u bovenstaande zaken steeds goed controleert, bent u alvast goed op weg om nog lang te genieten van een prachtige palm!

© La Palmeraie

Misschien vindt u dit ook interessant:
Verzorging van palmen
Palmen met een kleikluit
Hoe moet ik een palm in volle grond aanplanten?
Hoe bescherm ik mijn palmboom in de winter?
EHBO-gids voor palmen

Nederlandse naam:
Everglades palm

Herkomst: Moerasgebieden in Florida en de Caraïben

Bladvorm: Waaiervormig met oranje tanden op de bladstengels

Stam: Meerstammig, slank met een dunne vezellaag

Standplaats: Zon, veel water, wortels willen graag aan water kunnen

Groeisnelheid: Redelijk snel in eigen klimaat, hier eerder langzaam

Hoogte volwassen: tot 5 meter

Vorstbestendigheid: -4°C

Kweken: zaden kiemen zeer gemakkelijk bij 25-35°C. Deze prachtige en weinig bekende palm heeft veel warmte en water nodig voor een optimale groei. Bij voldoende ruimte groeit hij zeer breed uit (enkele meters!) met meerdere stammen. Hij kan occasioneel wat vorst verdragen maar wordt toch beter vorstvrij overwinterd.

Gebruik: Een prachtige palm met lichtgroene bladeren met zilverkleurige onderzijden, die van nature groeit in de bekende Everglades in Florida. Door zijn meerdere stammen een opvallende en herkenbare verschijning. Gek genoeg wordt hij hier nauwelijks te koop aangeboden. Ideaal als kuipplant die van april tot oktober prima op het zonnigste plekje in de tuin kan staan.

Zaden

Misschien vindt u dit ook interessant:

Verzorging van palmen
Palmen voor “dummies”
Zaaihandleiding voor palmen

Nederlandse naam:
Tetrapanax payrifera ‘Steroidal Giant’ ookwel Tetrapanax payrifera ‘Rex’

Herkomst: China en Taiwan

Bladvorm: Grote gelobde bladeren die een doorsnede tot 1 m kunnen behalen! In serre zelfs nog meer.

Standplaats: Zon tot halfschaduw

Groeisnelheid: Zeer snel

Hoogte volwassen: 2 tot 3 meter

Vorstbestendigheid: -15°C

Verzorging: Door de grote bladeren verdampt de Tetrapanax op warme dagen heel wat vocht. Voorzie dan ook voldoende water. In het najaar vallen de bladeren af waardoor er een soort stammen overblijven. In het voorjaar groeien hier vanzelf weer nieuwe bladeren uit. De Tetrapanax vormt ondergrondse uitlopers via rhizomen die heel wat meters verder kunnen bovenkomen. Deze kunnen echter eenvoudig worden afgestoken waardoor een rhizoombegrenzer niet noodzakelijk is. Voorzie voldoende plaats voor de Tetrapanax die al op termijn een oppervlakte tot 6m² kan innemen.

Gebruik: De Tetrapanax werd in China gebruikt voor de productie van rijstpapier. Hier is het een ideale plant voor de exotische tuin. Hij is goed winterhard en kan op bijna elke plaats goed groeien. Het grote opvallende blad komt het best tot zijn recht als solitair. Bovendien is de plant niet giftig waardoor kinderen gerust in de buurt kunnen spelen. Bij het intensief manipuleren van de plant kan het gelige poeder van de bladstelen wel iets irriteren op de luchtwegen.

Nederlandse naam:
Olifantsoor

Herkomst: Tropische bossen van Zuidoost Azië

Bladvorm: Grote bladeren (tot 90 cm!) in de vorm van olifantsoren met grove nerven, lange bladstengels (tot 2 meter!)

Standplaats: Veel licht, geen directe zon met hoge luchtvochtigheid

Groeisnelheid: Snel

Hoogte volwassen: tot 2 meter

Vorstbestendigheid: Niet vorstbestendig

Verzorging: Zet de Alocasia calidora op een zeer lichte plaats in de huiskamer, bijvoorbeeld vlak bij een venster zonder direct zonlicht. Bij een te lage luchtvochtigheid verdrogen de bladeren. In dat geval is het raadzaam om de plant regelmatig te benevelen. De bladeren groeien naar het licht. Verdraai de plant dan ook regelmatig zodat hij niet te scheef groeit. De Alocasia calidora houdt niet van natte voeten. De grond mag dan ook niet nat zijn en er mag geen water in de onderschaal blijven staan. Tijdens de zomer kan deze plant prima in de tuin staan op een luwe plek in de halfschaduw. Met een goede verzorging zal hij regelmatig een nieuw blad aanmaken. Het oudste blad sterft meestal net iets ervoor af. Bij de standplaats binnenshuis rekening houden met guttatie!

Gebruik: Deze tropische plant is een ware eyecatcher in uw huiskamer. Gasten lopen er zonder uitzondering meteen naar toe met de vraag welke plant dat is. Door zijn lange bladstelen en grote grove bladeren heeft hij in een grote sobere pot een zeer trendy uitstraling. De Alocasia calidora is eigenlijk een kruising uit andere Alocasia’s ontstaan in Engeland. In hun natuurlijke habitat worden de rhizomen gegeten door de lokale bevolking.