Herkomst: Iran, Pakistan, Himalaya, China, Japan en Ethiopië

Blad: bladverliezend, het gedeelde blad vouwt zich ‘s nachts dicht

Bloem: Lichtroze bloeiwijzen, juli-augustus

Stam: Grijs-groen

Standplaats: Zon

Groeisnelheid: snel

Hoogte volwassen: 8-15 meter

Vorstbestendigheid: -15°C

Kweken:

De Albizia kan vermeerderd worden door zaaien of enten. De Albizia kan niet gestekt of gemarcoteerd worden. De bomen in het tuincentrum betreffen doorgaans geënte exemplaren. Het voordeel is dat deze sneller bloeien, vaak al van kleins af aan. Het nadeel is dat de ent een gevoelige plaats blijft en indien de boom kapot vriest eventueel niet opnieuw zal uitlopen.

Verzorging:

De Albizia vergt weinig specifieke verzorging. Snoeien is bijvoorbeeld niet nodig tenzij een bepaalde tak in de weg zit bijvoorbeeld. Hij staat het beste in de volle zon op een goed gedraineerde standplaats. Hij houdt niet van een te natte grond en kan slecht tegen het verplanten wanneer het wat grotere exemplaren betreft.

Winterbescherming:

In reguliere (mildere) winters is geen specifieke bescherming nodig. Bij strengere winters (kouder dan -15°C) is het inpakken wel aan te raden.

Groeisnelheid:

2010

2011

2012

2013

2014

2014: eerste bloem!

2015

2016

2017

2018

Populaire cultivars:

Er zijn heel weet cultivars op de markt, hieronder de meest voorkomende

Albizia julibrissin ‘Summer Chocolate’

Opvallende soort met donker gekleurd blad. Erg populair en veel aangeboden. Is echter minder winterhard en kan alleen zonder bescherming overleven tijdens mildere winters en op een gunstige standplaats.

Albizia julibrissin ‘Rosea’

Het blad heeft een van groen naar rose kleurige verkleuring.

Albizia julibrissin ‘Ombrella (Boubri)’

Brede parasolvormige bladkroon

Albizia julibrissin ‘Ernest Wilson’

Gelijkaardig aan de Boubri maar groei meer in de hoogte.

Albizia julibrissin ‘Evi’s Purple’

Albizia julibrissin ‘Evi’s Pride’

Opvallende soort waarbij de bladeren verkleuren naar bordeaux-rood. Winterhardheid gelijkaardig met de gewone julibrissin en dus een goed alternatief voor de Summer’s Chocolate. Hier in de tuin valt de groei echter wel tegen.

Albizia julibrissin ‘Shidare (Ishii weeping)’

Zeldzame soort met doorhangende takken.

© La Palmeraie

Al enige tijd zijn we weg van de olifantsoor of Colocasia esculenta. Deze opvallende planten zijn makkelijk in het onderhoud en geven heel de zomer een exotische uitstraling aan uw tuin. Wist u bovendien dat er heel gemakkelijk aan te komen valt? In dit artikel vertellen we u hoe!

De Colocasia wordt al duizenden jaren verbouwd in Azië maar is eveneens populair in Afrika en Polynesië. Om deze reden zijn deze Taro knollen dus gewoon te koop in de lokale toko (: buurtwinkel met exotische producten – in Nederland vaak Aziatisch/Antilliaans in België en Frankrijk meestal Arabisch). Het volstaat om enkele verse Taroknollen te kopen. Dit kost hoogstens een paar Euro. Wanneer ze niet in voorraad zijn kunnen ze vast wel besteld worden.

Om de knollen te laten kiemen volgt u de volgende stappen. Ga steeds zo schoon mogelijk te werk en hanteer de producten minimaal om schimmelvorming zo veel mogelijk te voorkomen.

Stap 1:

Stop de Taro knol in een diepvries zak en hijg er enkele keren in . Zodra de zak gevuld is met vochtige lucht maakt u er knoop in en legt u de zak warm weg

Stap 2:

Volg regelmatig de ontwikkeling op. Exemplaren die beschimmelen moeten verwijderd worden

Stap 3:

Wanneer de knollen enkele uitlopers en wortels hebben kunnen ze opgepot worden. Bedek ze volledig met luchtige aarde en zet ze opnieuw warm weg. Het eerste blaadje zal spoedig boven de grond uitkomen.

© La Palmeraie

Plumeria of frangipane is zo’n typische plant die iedereen kent zonder echt te weten welke plant het nu eigenlijk is. We kennen hem allemaal van die typische bloemenkransjes waar ze in Hawaï zo bekend om staan. Ook de zoete geur verklaart meteen de naam van de gelijknamige cakejes. Het zaaien van de Plumeria is bovendien heel eenvoudig. In dit artikel laten we u zien hoe!

Zaden

De zaden zijn vrij algemeen te vinden op het internet. Zelf meenemen of laten meenemen van vakantie is natuurlijk ook een oplossing. De zaden zijn vrij goed herkenbaar en doen nog het meeste denken aan de zaden van de Esdoorn.

Stap 1

Stop de zaden enkel met het dikke gedeelte in de grond. Laat het vleugeltje bovengronds.

Stap 2

Maak de grond licht vochtig en zet de zaaibak warm weg.

Stap 3

Vrij vlug, na ongeveer een week, ontkiemen de eerste zaden. Verlucht voldoende zodat de grond niet beschimmelt en houd de grond licht vochtig maar niet te nat.

Stap 4

Wanneer de zaailingen iets groter zijn kunnen ze verspeend worden. Omdat Plumeria’s zeker niet te nat mogen staan zijn doorzichtige bloempotjes (bv die voor Orchideeën gebruikt worden) ideaal. Tip van een local: maak ook gaatjes rondom in de pot! Zo blijft de grond beter verlucht en droger.

Stap 5 & verdere verzorging

Zet de plantjes warm en licht weg. Haal de plantjes voor de nachtvorst naar binnen en schroef de watergift drastisch terug. De grond mag net niet uitdrogen. De plantjes verliezen hun blad. In het voorjaar verschijnen er opnieuw nieuwe blaadjes.

© La Palmeraie

Nederlandse naam:
Vingerplant

Herkomst: Oost-Azië

Blad: handvorming, helder groen, leerachtig. Wintergroen!

Groei: struik

Bloei: witte bloemaren in het najaar

Standplaats: zon, half schaduw, schaduw

Groeisnelheid: snel

Hoogte volwassen: kan uiteindelijk tot 3 à 4 meter hoog worden maar zal in de tuin doorgaans niet veel groter worden dan 1,5 à 2 meter en moet nadien gesnoeid of gesteund worden.

Vorstbestendigheid: winterhard 

Kweken:

Deze gemakkelijke plant kan perfect zelf gezaaid worden maar gezien de zeer lage prijs voor grotere exemplaren is dit weinig zinvol.

Verzorging:

Deze plant kan als kamerplant, kuipplant of in de volle grond gehouden worden en dit in principe op elke standplaats. Volle zon wordt in principe afgeraden hoewel dat hier nog geen probleem is gebleken. Wel is het soms zoeken naar de meest geschikte standplaats waar hij op de ene plaats nauwelijks groeit en na het verplanten op de nieuwe plaats ineens heel goed aanslaat. Hij is prima winterhard en heeft in feite geen echte winterbescherming nodig. Wel kan het groeipunt rotten wanneer er een tijdje sneeuw op ligt maar andere takken/uitlopers nemen het dan gewoon weer over. Enkel bij echt strenge winters kan wat extra bescherming aan te raden zijn. Qua watergift en grondsoort heeft deze plant geen heel specifieke eisen.

Gebruik:

De Fatsia japonica wordt eigenlijk hoofdzakelijk als kamerplant verkocht. We vinden hem dan ook steevast terug in het tuincentrum op die afdeling. Ook qua winterhardheid blijft men voorzichtig op het etiket. Enkel bij het “te groot” worden in huis wordt een “tweede leven” aangeraden in de tuin. Deze plant kan echter prima direct buiten aangeplant worden waar hij het prima zal doen. Zijn uitstraling is zeer exotisch en hij is perfect te combineren met palmen, bamboe etc.

Er bestaan 3 verschillende variëteiten naast de gewone groene Fatsia, waarvan vooral de ‘Spider’s web’ de laatste jaren erg aan populariteit heeft gewonnen. De ervaring hier is dat de variëteiten net iets minder hard groeien en iets kwetsbaarder lijken dan de groene.

• Fatsia japonica
• Fatsia japonica ‘variegata’
• Fatsia japonica ‘Annelise’
• Fatsia japonica ‘Spider’s web’

© La Palmeraie

De prachtige Gunnera met zijn opvallende grote bladeren is met een minimale winterbescherming winterhard tot ongeveer -20°C. In dit artikel laten we zien hoe u de Gunnera eenvoudig winterklaar kunt maken.

Stap 1

• snoei het blad zo laag mogelijk weg

Stap 2

• bedek de groeikern met een dik laag droog organisch materiaal zoals bladeren of stro

• leg de afgeknipte Gunnera bladeren onderste boven op de mulchlaag. Zo waait deze laag niet weg en loopt het regenwater niet in het hart van de plant.

NB. deze stap kan ook omgekeerd worden (eerst Gunnera blad en dan mulchen) maar wij vinden het zo handiger omdat de lagen zo beter blijven liggen!

Stap 3

• dek het geheel af met een grote kuip, een stuk plastic,…. zodat de plant droog blijft.

©La Palmeraie

In een exotentuin mag een Gunnera natuurlijk niet ontbreken. Deze opvallende rabarberachige springt met zijn enorme bladeren direct in het oog. De Gunnera manicata is daarbij het meest speciaal met bladeren tot 2 meter doorsnede. Helaas wordt de veel kleiner blijvende Gunnera tinctoria nog vaak te koop aangeboden als zijnde een manicata. Vaak uit onwetendheid. Het verschil is dan ook niet eenvoudig te zien als je ze niet kunt vergelijken. In dit artikel laten we ze naast elkaar zien.

Gunnera tinctoria vs. Gunnera manicata

het blad van de tinctoria (links) oogt rommeliger

de bladeren van de manicata zijn veel platter, die van de tinctoria staan meer in trechtervorm

de bladsteel van de manicata telt meer bladstekels en oogt ruiger

op de onderzijde van het blad heeft de tinctoria trichomen (beharing) aan de hoofdnerven, deze ontbreken bij de manicata

de rode kleur loopt ver door in de bladnerven bij de tinctoria

de bloeiwijze is volledig verschillend en absoluut determinerend. De bloeiwijze van de tinctoria oogt compact, stevig en roder. De bloeiwijze van de manicata is losser, groter en groen.

Referentie site via Kew: link

© La Palmeraie

Al meermaals kregen we de vraag hoe en waar de Strelitzia zaden maakt en vooral of dit thuis ook mogelijk is. Daarom beschrijven we in dit artikel de bevruchting van de Strelitzia (Paradijsvogelbloem).

De Strelitzia in de natuur

De Strelitzia (Paradijsvogelbloem) is protandrisch.
Dit wil zeggen dat deze éénhuizige plant een bepaalde ontwikkeling doormaakt om zelfbestuiving te voorkomen. Maar ook wanneer het stuifmeel eerst wordt opgevangen en nadien op de stamper wordt aangebracht zal dit niet leiden tot bevruchting. Daarmee weten we ook meteen dat er meerdere planten nodig zijn om de bloem met succes te bestuiven.

Door wie de Strelitzia in de natuur bevrucht wordt is niet volledig duidelijk en wordt nog volop onderzocht. Wel is geweten dat insecten, waaronder bijen, de bloem bezoeken. Ook wordt de bloem bezocht door honingzuigers (Nectariniidae) maar het lijkt alsof deze vogel de nectar weet te bereiken zonder de vruchtbare delen van de bloem aan te raken.

De bloem

Op het hoornvormige horizontale shutblad worden 4 tot 6 bloemen gevormd met feloranje kroonbladeren. De vruchtbare delen zitten in het horizontale blauwe ‘pijl’.
De meeldraden worden zichtbaar wanneer de vleugeltjes achterop de blauwe pijl worden samengedrukt. De stamper is de witte punt voorop de blauwe pijl, welke kleverig en dus ontvankelijk wordt zodra de meeldraden geen stuifmeel meer verspreiden.

De bevruchting

Zoals eerder aangegeven kan de plant zichzelf niet bevruchten.
Echter wordt de Strelitzia vaak verkocht met verschillende planten samen in één pot.
Wanneer deze verschillende planten in bloei komen kan er dus wel met de hand bevrucht worden.
Eerst moet het stuifmeel verzameld worden. Dit kan door na het blootleggen van de meeldraden voorzichtig met een rietje over de meeldraden te bewegen van de basis naar de punt. Vervolgens kan dit in de koelkast bewaard worden.
Zodra een andere plant bloemt en de stampers ontvankelijk zijn (kleverig) kan het verzamelde stuifmeel op de stampers worden gestrooid.

De zaaddozen

Ongeveer vier weken na een succesvolle bevruchting vormt zich in het horizontale schutblad een zaaddoos ter grootte van een passievrucht. Deze zaaddoos is van binnen opgedeeld in drie compartimenten en kan tot 80 harde ronde zwarte zaden bevatten met de typische oranje flosjes. Wanneer het zaad rijp is barsten de zaaddozen open.

Deze zaden kunnen vervolgens weer gezaaid worden zoals beschreven in de zaaihandleiding voor Musa, Strelitzia en Yucca.

Zie ook:

Strelitzia reginae
Strelitzia nicolai

© La Palmeraie

Bron:
http://culturesheet.org/strelitziaceae:strelitzia:reginae
foto’s: Forest & Kim Starr

Nederlandse naam:
Wonderboom, Christuspalm (Palma Christi)

Herkomst: Oost-Afrika, maar tegenwoordig algemeen verspreid

Blad: handvormig, afhankelijk van de variëteit groen, bruin tot roodpurper gekleurd

Bloem & bloei: gele onopvallende bloem, opvallende roodoranje stekelige vruchten

Standplaats: Zon, half schaduw

Groeisnelheid: zeer snel

Hoogte volwassen: in het oorspronkelijke habitat tot 15 meter, bij ons als éénjarige tot 4 meter

Vorstbestendigheid: niet winterhard

Kweken & verzorging:

De Ricinus communis kan prima worden gezaaid. De voorkeur wordt gegeven aan het zaaien van de Wonderboom op zijn definitieve plaats in maart-april in een voedselrijke bodem. Zaaien in potjes kan ook maar bij deze plant is zeer gevoelig voor het verspenen. Bij voldoende warmte en voldoende vocht groeit deze plant snel uit tot een ware eyecatcher in de tuin. Zeker wanneer de Ricinus in groepen wordt aangeplant steken de felrode bloemen mooi af tegen het donkere blad. Bij de optimale omstandigheden kan de Wonderboom tot 4 meter hoog worden, maar er zijn ook soorten die niet hoger worden dan 1,5 of 2 meter. In het najaar kan het zaad eventueel geoogst worden voor het zaaien in het voorjaar.

Gebruik:

In de tropen groeit de Ricinus (Latijn voor “teek” naar de zaden die erg lijken op teken) snel uit tot een boom. Bij ons blijft het een kruidachtige éénjarige. Uit de zaden, de zogenaamde “wonderbonen” wordt wonderolie gewonnen. Deze olie wordt onder andere gebruikt als purgeermiddel en lampenolie. De zaden bevatten het zeer sterke gif ricine waardoor enkele zaden al dodelijk zijn voor kinderen en een handje vol voor volwassenen! De stekelige felrode zaaddozen maken de plant echter niet echt aanlokkelijk om te proeven en ook de zaden zien er niet echt smakelijk uit. Echt een gevaar is het dus niet voor in de tuin, maar enige oplettendheid is uiteraard wel aangeraden, zeker met kinderen. De zaden worden ook wel gebruikt in de tuin bij het uitroeien van knaagdieren, door enkele zaden in de ondergrondse gangen te strooien.

Nederlandse naam:
Tetrapanax payrifera ‘Steroidal Giant’ ookwel Tetrapanax payrifera ‘Rex’

Herkomst: China en Taiwan

Bladvorm: Grote gelobde bladeren die een doorsnede tot 1 m kunnen behalen! In serre zelfs nog meer.

Standplaats: Zon tot halfschaduw

Groeisnelheid: Zeer snel

Hoogte volwassen: 2 tot 3 meter

Vorstbestendigheid: -15°C

Verzorging:

Door de grote bladeren verdampt de Tetrapanax op warme dagen heel wat vocht. Voorzie dan ook voldoende water. In het najaar vallen de bladeren af waardoor er een soort stammen overblijven. In het voorjaar groeien hier vanzelf weer nieuwe bladeren uit. De Tetrapanax vormt ondergrondse uitlopers via rhizomen die heel wat meters verder kunnen bovenkomen. Deze kunnen echter eenvoudig worden afgestoken waardoor een rhizoombegrenzer niet noodzakelijk is. Voorzie voldoende plaats voor de Tetrapanax die al op termijn een oppervlakte tot 6m² kan innemen.

Gebruik:

De Tetrapanax werd in China gebruikt voor de productie van rijstpapier. Hier is het een ideale plant voor de exotische tuin. Hij is goed winterhard en kan op bijna elke plaats goed groeien. Het grote opvallende blad komt het best tot zijn recht als solitair. Bovendien is de plant niet giftig waardoor kinderen gerust in de buurt kunnen spelen. Bij het intensief manipuleren van de plant kan het gelige poeder van de bladstelen wel iets irriteren op de luchtwegen.

Nederlandse naam:
Olifantsoor

Herkomst: Tropische bossen van Zuidoost Azië

Bladvorm: Grote bladeren (tot 90 cm!) in de vorm van olifantsoren met grove nerven, lange bladstengels (tot 2 meter!)

Standplaats: Veel licht, geen directe zon met hoge luchtvochtigheid

Groeisnelheid: Snel

Hoogte volwassen: tot 2 meter

Vorstbestendigheid: Niet vorstbestendig

Verzorging: Zet de Alocasia calidora op een zeer lichte plaats in de huiskamer, bijvoorbeeld vlak bij een venster zonder direct zonlicht. Bij een te lage luchtvochtigheid verdrogen de bladeren. In dat geval is het raadzaam om de plant regelmatig te benevelen. De bladeren groeien naar het licht. Verdraai de plant dan ook regelmatig zodat hij niet te scheef groeit. De Alocasia calidora houdt niet van natte voeten. De grond mag dan ook niet nat zijn en er mag geen water in de onderschaal blijven staan. Tijdens de zomer kan deze plant prima in de tuin staan op een luwe plek in de halfschaduw. Met een goede verzorging zal hij regelmatig een nieuw blad aanmaken. Het oudste blad sterft meestal net iets ervoor af. Bij de standplaats binnenshuis rekening houden met guttatie!

Zie ook: Hoe uitlopers van de Alocasia afnemen?

Gebruik: Deze tropische plant is een ware eyecatcher in uw huiskamer. Gasten lopen er zonder uitzondering meteen naar toe met de vraag welke plant dat is. Door zijn lange bladstelen en grote grove bladeren heeft hij in een grote sobere pot een zeer trendy uitstraling. De Alocasia calidora is eigenlijk een kruising uit andere Alocasia’s ontstaan in Engeland. In hun natuurlijke habitat worden de rhizomen gegeten door de lokale bevolking.