La Palmeraie » Palmsoorten

Een palm van maximum 2-3 meter hoog?

lapalmeraie — Tue, 28 Apr 2020 10:11:02 +0000

Regelmatig ontvangen we de vraag welke palmboom niet groter wordt dan 2 à 3 meter en of de groei ook beperkt kan worden. Niet iedereen heeft immers voldoende plaats voor een enorme palmboom en u wilt onaangename verrassingen vermijden natuurlijk. In dit artikel geven we u meer inzicht in welke palmsoorten aan uw wensen voldoen, waar u op moet letten en welke verwachten realistisch zijn.

Klein houden door snoei niet mogelijk

In tegenstelling tot veel andere bomen en heesters in de tuin, kan de groei van een palm niet beheerst worden door te snoeien. Het blad wordt maar op één plek gevormd, in het hart van de palm en wanneer u dit zou snoeien eindigt u met een dode stam zonder bladeren. Sommigen beweren dat je de groei kunt beperken door de palm in pot te laten. Ook dat is maar deels waar. De palm zal inderdaad wel iets trager groeien maar de groei blijft wel gewoon doorgaan. Hij zal er vooral minder mooi uit zien en meer aandacht nodig hebben qua voedingsstoffen en water. Dit geldt overigens ook voor palmen die met pot in de volle grond worden gezet. Het zal de groei niet beperken maar later wel problemen opleveren door een verminderde steun omdat er onvoldoende zijwaartse wortels werden gevormd.

Kies de juiste soort

Er bestaan ruim 4000 palmsoorten maar slechts een handje vol is ook echt geschikt om te houden in de tuin met een gematigd klimaat. Daarop focussen we ons dan ook in dit artikel. We beperken ons gemakshalve ook tot de soorten die gemakkelijk te verkrijgen zijn. Bij het kiezen van een geschikte palm is het aan te raden om vooraf goed op te zoeken wat de juiste eigenschappen van de palm zijn en welke behoeften deze palmsoort precies heeft. De gewenste hoogte van de palm kan zo’n wens zijn, maar denk bijvoorbeeld ook aan de winterhardheid van de palm, de behoeften kan water,…

De volgende artikels zijn hierbij zeker relevant:

Verzorging van palmen
Waar moet ik op letten bij het kopen van een palm?
Kan een palmboom naast de vijver aangeplant worden?
Hoe moet ik een palm in volle grond aanplanten?

Eens een een bepaalde soort op het oog hebt, kan dit artikel een realistisch beeld geven van de groeisnelheid:

Hoe oud is mijn palm & hoe snel groeit mijn palm?

Onderstaand een niet-limitatief overzicht van enkele courante soorten en hun eigenschappen, beginnend bij 2 soorten die inderdaad min of meer aan de vraag van 2 à 3 meter maximum hoogte voldoen.

Chamaerops humilis

(volledige beschrijving)
De Europese dwergpalm is een klein blijvende soort die door de uitlopers meer in struikvorm groeit. Hij is winterhard tot -12°C en houdt van de wat drogere zonnige standplaats. Bij te veel vocht krijgt hij het vooral ‘s winters lastig wat zich in eerste instantie uit door zwarte stippen op het blad. Hij vereist geen speciale verzorging en de groei is eerder traag. De bladstelen hebben scherpe bladstekels, houd hier rekening mee op plekken waar veelvuldig langsgelopen wordt. Ideaal voor de kleinere tuinen en ook zeer geschikt voor in pot voor op het terras of balkon.

Trachycarpus fortunei

(volledige beschrijving)
De Chinese waaierpalm is eigenlijk de palm bij uitstek geschikt voor vrijwel elke tuin. Hoewel de uiteindelijke hoogte zo’n 12 meter bedraagt zal het vele jaren duren voordat de palm ook effectief zo groot zal zijn. Laat u zich hierdoor dus niet afschrikken. We schatten dat de Trachycarpus helemaal bovenaan dit artikel minstens een jaar of 30 is. De onderstaande foto’s illustreren de effectieve groei het beste. Opvallend is dat kleiner aangeplante exemplaren veel sneller groeien dan exemplaren die al groot zijn aangeplant. Het is een uiterst makkelijk palm die op vrijwel iedere plek goed groeit. Hij is winterhard tot -18°C en heeft daarom eigenlijk geen echte verzorging nodig. Hoe doet het het beste in volle grond maar kan eventueel ook in pot gehouden worden. Door zijn smallere uiterlijk past hij zelfs in de kleinere tuinen prima.

Alternatieven

Mogelijke alternatieven van palmen die niet zo snel te groot worden en een niet al te speciale verzorging vragen zijn de

Jubaea chilensis

Deze palm groeit erg traag en is daardoor ook een stuk duurder. Hij is winterhard tot zo’n -12°C maar moet bij extremere winters wel droog gehouden worden. Hoewel hij op termijn erg massief kan worden maakt zijn trage groei dat het toch een mooie palm is, ook voor de middelgrote tuin.

Butia odorata

Een prachtige palm die winterhard is tot ongeveer -12°C en dus enkel bij de wat koudere winters wel bescherming nodig heeft. Hij groeit relatief compact waardoor hij zelfs in de kleinere tuin nog goed te plaatsen is. De palm is echter minder courant en wordt nog vaak aangeboden onder de naam Butia capitata.

Minder geschikt…

Phoenix canarienis

(volledige beschrijving)
De Canarische dadelpalm wordt veel als klein exemplaar te koop aangeboden in de supermarkten, bouwmarkten en tuincentra. Dit is echter typisch zo’n palm die snel onhandelbaar groot wordt. Hij groeit relatief snel, zeker eens hij echt aangeslagen is in volle grond maar is slechts winterhard tot -6°C waardoor hij met uitzondering van hele milde winters wel steeds bescherming nodig heeft. Een prachtige palm maar enkel geschikt voor grote tuinen en een mild klimaat of voor liefhebbers die geen problemen hebben het aanbrengen van de bescherming wat vooral een enorme klus is eens hij groter is. Hij doet het ook goed in pot maar zal ook dan nog steeds vlot doorgroeien waardoor de pot na verloopt van tijd te klein wordt. Hij kan overigens wel tegen wortelsnoei zodat hij iets langer in dezelfde pot gehouden kan worden.

Washingtonia robusta

(volledige beschrijving)
De Mexicaanse waaierpalm is nog zo’n typische palm die vaak in de reclamefoldertjes staat als klein exemplaar. Hij groeit echter enorm snel en heeft weinig specifieke verzorging nodig. Door zijn beperkte winterhardheid, – 6°C en zijn royale omvang na enkele jaren is de aanplant enkel aan te raden voor liefhebbers die die weten waar ze aan beginnen. Vroeg of laat wordt hij te groot om te beschermen en dan kan een iets strengere winter fataal zijn.

Trachycarpus: zelf bloemen bestuiven

lapalmeraie — Thu, 30 Jun 2016 12:42:48 +0000

In het voorjaar komt de Trachycarpus veelal tot bloei. De meeste jaarlijks hoewel er ook wel eens een jaartje wordt overgeslagen. Wanneer de palm bloeit kan ook het geslacht bepaald worden. (zie ook: Trachycarpus: mannetje of vrouwtje?) Zodra de bloemen volledig geopend zijn, kunt u deze zelf bestuiven om ook daadwerkelijk zaadjes te krijgen. In dit artikel laten we u zien hoe!

Mannetje én vrouwtje

Het Trachycarpus geslacht is tweehuizig. Met andere woorden, er is zowel een mannetje als een vrouwtje nodig om de bloemen te kunnen bestuiven. Met een beetje geluk hebt u zelf een mannelijk én een vrouwelijk exemplaar staan. Anders is het uiteraard ook altijd mogelijk om pollen elders te verzamelen. Andere liefhebbers delen dit met veel plezier via diverse fora. Het is de vrouwelijke palm die de zaden zal dragen.

Stap 1

Zodra de mannelijke bloeiwijze volledig geopend is worden de pollen verspreid. U ziet deze vallen als een geel poeder wanneer u tegen de bloeiwijze klopt. Wrijf zachtjes met een kwast over de bloeiwijze en vang de pollen op.

Stap 2

Volg de ontwikkeling van de vrouwelijke bloeiwijze van dichtbij om te zien wanneer de kleine bloemetjes open gaan.

Stap 3

Zodra ook de vrouwelijke bloemen geopend zijn kunnen de pollen voorzichtig over de vrouwelijke bloemen gewreven worden. Herhaal dit eventueel dagelijks gedurende ongeveer een week om de kans op slagen te verhogen.

Stap 4

Bij een geslaagde bestuiving zullen de de bloemetjes langzaam veranderen in bolletjes welke ook steeds donkerder worden. Het rijpen van het zaad duurt tot ongeveer na de volgende winter. Ze kunnen geoogst worden wanneer ze diepdonkerblauw van kleur zijn. Indien de bestuiving mislukt is vallen de bloemetjes verdroogd af en blijft een kale bloeiwijze over.

NB. Verschillende Trachycarpus soorten kunnen met elkaar gekruist worden. Een Trachycarpus met een ander palmgeslacht kruisen is doorgaans niet mogelijk.

Alle Butia soorten op een rij!

lapalmeraie — Fri, 16 Jan 2015 13:23:14 +0000

Het Butia genus is er eentje die vele harten sneller doet slaan. Met de sierlijk doorgebogen bladeren is deze palm dan ook een prachtige verschijning. De Butia komt oorspronkelijk uit het Zuiden van Brazilië en omstreken en vormt voor ons klimaat een beetje de onderrand voor wat nog haalbaar is.

Naamgeving

Er is binnen het Butia genus veel verwarring wat betreft de naamgeving. De oude namen bleken een aantal jaren geleden plots niet meer te kloppen en enkele soorten verwisselden zelfs van naam om de verwarring compleet te maken. Hierdoor is het nu altijd erg opletten om welke soort het precies gaat. Doorgaans wordt immers de oude naamgeving nog gebruikt. Ook bij handelaars.

Overzicht soorten:

Butia archeri

(Glassman) Glassman
Laagblijvende, zeldzame soort, inheems in Brazilië: Distrito Federal, Goiás, Minas Gerais, São Paulo – gele & rode staten
Groeit op de Centraal Braziliaanse savanne ”Cerrado”

Butia campicola

(Barb.Rodr.) Noblick
Zeer laagblijvende soort (40 cm) met ondergrondse stammen. Heeft geen bladstekels.
Brazilië: Mato Grosso do Sul – gele staat & Oost Paraguay
Groeit op de Centraal Braziliaanse savanne “Cerrado”

Butia capitata

(Mart.) Becc.
De échte! Bedreigde soort, erg zeldzaam bij ons.
Inheems in Brazilië: Bahia, Goiás, Minas Gerais – gele & rode & oranje staten
Groeit op de Centraal Braziliaanse savanne “Cerrado” en “Palm Grove”

Butia catarinensis

Noblick & Lorenzi
(oude benaming: Butia odorata). Butia bonnetii wordt ook als synoniem gebruikt. Klein blijvende soort (stam tot 2m hoog en kroon tot 2m breed) en daardoor erg geschikt voor kleinere tuinen.
Inheems in Brazilië: Rio Grande do Sul, Santa Catarina – blauwe staten
Groeit in de Atlantische regenwouden “Restinga”

Butia eriospatha

(Mart. ex Drude) Becc.

Bedreigde soort door overbegrazing, wel veel te vinden in de handel. Groeit tot op 1200m hoogte. Dikke stam en doorgaans groener blad dan de odorata hoewel er veel onderlinge verschillen bestaan.
Inheems in Brazilië: Paraná, Grande do Sul, Santa Catarina - blauwe staten
Groeit in de Atlantische regenwouden op grote hoogte “High Altitude Grassland”, “Grassland”, “Palm Grove”

Butia exilata

Deble & Marchiori
Inheems in Brazilië: Rio Grande do Sul - blauwe staat
Groeit op de Braziliaanse “Pampa”

Butia exospadix

Noblick
Brazilië: Mato Grosso do Sul – gele staat & Noord-Oost Paraguay
Groeit op de Centraal Braziliaanse savanne “Cerrado”

Butia lallemantii

Deble & Marchiori
(Oude benaming: Butia paraguayensis) Lokale benaming Butia-zinho.
Kleine soort met zijscheuten. Butia sp. ‘Rio Grande do Sul’ is een synoniem.
Brazilië: Rio Grande do Sol – blauwe staat & Noord Uruguay
Groeit op de Braziliaanse “Pampa”

Butia lepidotispatha

Noblick & Lorenzi
Stamloos of zeer kleine stam. Recente ontdekking (2009).
Inheems in Brazilië: Mato Grosso do Sul – gele staat & Paraguay
Groeit op de Centraal Braziliaanse savanne “Cerrado” en “Palm Grove”

Butia leptospatha

(Burret) Noblick
Zeer bedreigde, stamloze soort.
Brazilië: Mato Grosso do Sul – gele staat & Noord-Oost Paraguay
Groeit op de Centraal Braziliaanse savanne “Cerrado”

Butia marmorii

Noblick
Komt voor in Noord-Oost Paraguay. Verder weinig over bekend.

Butia matogrossensis

Noblick & Lorenzi
Recente ontdekking (2008), vernoemd naar het habitat
Inheems in Brazilië: Mato Grosso do Sul – gele staat
Groeit op de Centraal Braziliaanse savanne “Cerrado”

Butia microspadix

Burret
Bedreigde soort. Erg klein, bijna gras-achtig tot 60cm hoog.
Inheems in Brazilië: São Paulo, Paraná – blauwe & rode staten
Groeit op de Centraal Braziliaanse savanne en Atlantische regenwouden

Butia missionera

Deble & Marchori
Geaccepteerde naam (2011) maar wordt ook nog genoemd als synoniem voor de Butia yatay.
Inheems in Brazilië: Rio Grande do Sol – blauwe staat
Groeit op de Braziliaanse “Pampa”

Butia odorata

(Barb.Rodr.) Noblick
(Oude benaming: Butia capitata wordt ook meestal nog verkocht onder deze oude naam!!). Synoniem: Butia capitata var. odorata. Ook op PACSOA is hij nog onder deze oude naam terug te vinden. Blad varieert van groen tot grijsgroen. Eén van de meest winterharde Butia’s. Groeit langzaam.
Brazilië: Rio Grande do Sul – blauwe staat & Uruguay
Groeit op de Braziliaanse “Pampa” en Atlantische regenwouden

Butia paraguayensis

(Barb.Rodr.) Baily
Kleinere soort met ondergrondse stam. Grote bladeren doorgaans doorhangend tot op de grond.
Brazilië: Mato Grosso do Sul, Minas Gerais, São Paulo, Paraná, Rio Grande do Sul – gele & rode & blauwe staten & Noord-Oost Argentinië
Groeit op de Centraal Braziliaanse savanne “Cerrado” en “Palm Grove”

Butia pubispatha

Noblick & Lorenzi
Stamloze soort, recente ontdekking (2008).
Inheems in Brazilië: Paraná – blauwe staat
Groeit op de Centraal Braziliaanse savanne en Atlantische regenwouden

Butia purpurascens

Glassman
Beschermde soort. Kleinblijvende stam.
Inheems in Brazilië: Goiás, Minas Gerais – gele & rode staten
Groeit op de Centraal Braziliaanse savanne “Cerrado” en aangeplant

Butia stolonifera

(Barb.Rodr.) Becc.
Inheems in Brazilië: Rio Grande do Sul - blauwe staat & Noord Uruguay
Groeit op de Braziliaanse “Pampa”

Butia yatay

(Mart.) Becc.
Grotere en dunnere stam dan de Butia odorata. Blad krult meer door en is doorgaans grijzer. Deze soort is met zijn 8 tot 12 meter de grootste Butia.
Inheems in Brazilië: Rio Grande do Sul – blauwe staat & Noord-Oost Argentinië
Groeit op de Braziliaanse “Pampa”

Synoniemen

Er zijn ook heel wat synoniemen in gebruik, bovenstaande lijst zijn de geaccepteerde soorten. Onderstaand een niet limitatieve lijst met voorkomende synoniemen:

Butia amadelpha (Barb.Rodr.) Burret
Butia arenicola (Barb.Rodr.) Burret
Butia argentea (Engel) Nehrl.
Butia bonnetii Becc.
Butia capitata var. elegantissima (Chabaud) Becc.
Butia capitata var. erythrospatha (Chabaud) Becc.
Butia capitata var. lilaceiflora (Chabaud) Becc.
Butia capitata var. liliaceifolia (Chabaud) Becc.
Butia capitata var. nehrlingiana (Abbott ex Nehrl.) L.H.Bailey
Butia capitata var. odorata (Barb.Rodr.) Becc.
Butia capitata var. pulposa (Barb.Rodr.) Becc.
Butia capitata var. rubra Mattos
Butia capitata var. strictior L.H.Bailey
Butia capitata var. subglobosa Becc.
Butia capitata var. virescens Becc.
Butia capitata subsp. yatay (Mart.) Herter
Butia dyerana (Barb.Rodr.) Burret
Butia eriospatha subsp. punctata Bomhard
Butia leiospatha (Barb.Rodr.) Becc.
Butia nehrlingiana (Abbott ex Nehrl.) Abbott ex Nehrl.
Butia nehrlingiana L.H. Bailey
Butia poni (Hauman) Burret
Butia pulposa (Barb.Rodr.) Nehrl.
Butia punctata Bomhard
Butia pungens Becc.
Butia virescens Becc.
Butia wildemaniana (Barb.Rodr.) Burret
Butia witeckii
Butia yatay var. paraguayensis (Barb.Rodr.) Becc.
Butia yatay subsp. paraguayensis (Barb.Rodr.) Xifreda & Sanso

bronnen:
Flora do Brasil
The Plant List

Herkenning

Binnen elke soort bestaat er veel variatie. Dat maakt het herkennen van de juiste Butia soort soms erg lastig. De drie meest voorkomende soorten bij ons zijn de Butia odorata, Butia eriospatha en de Butia yatay. De yatay is redelijk goed te herkennen door zijn zeer lichtgrijze kleur. Met het zaad erbij is het helemaal makkelijk. De zaden van de yatay zijn immers langwerpig, die van de odorata zijn rond. Om de odorata en de eriospatha uit elkaar te houden kan er het best naar de bladvoeten gekeken worden. Bij de odorata is er een paars-bruine vertekening aanwezig. Bij de eriospatha zijn de bladvoeten groener net als het totale beeld van de palm (bladvoeten en blad). Ook het tomentum, de beharing op de bladvoeten verschilt wat van kleur.

De kleur van het blad alleen is weinig bepalend om de odorata van de eriospatha te onderscheiden. Vooral de standplaats kan de bladkleur sterk beïnvloeden. Des te meer zon de palm krijgt, des te witter het blad.

Verzorging

Algemeen

Butia’s zijn redelijk trage groeiers. Zeker in de beginjaren. Indien mogelijk is het dan ook zinvoller om al een iets groter exemplaar aan te schaffen. Ze hebben redelijk wat warmte nodig om te groeien en komen dan ook pas laat in het seizoen op gang. Daar wordt bij het kiezen van de standplaats dan ook best rekening mee gehouden.

Volle grond

Voor in volle grond lijken enkel de Butia odorata, Butia eriospatha en Butia catarinensis geschikt mits enige ervaring met het overwinteren van palmen in volle grond! Hij is bestand tot ongeveer -10/-12°C maar vereist hiervoor wel een droge plaats met voldoende ventilatie. Een tijdelijk afdakje boven de palm is dan ook een must. Onze voorkeur voor in volle grond gaat uit naar de Butia odorata. Deze soort blijkt namelijk net iets meer incasseringsvermogen te hebben dan de andere soorten.

In kuip

De overige soorten zijn vooral geschikt voor het houden in kuip. De zomermaanden vormen hierbij geen probleem. In de wintermaanden is het belangrijk dat de palm op een voldoende geventileerde plaats gehouden wordt.

Al met al is Butia een geweldige palm maar zeker niet aan te raden voor beginners.

Butia eriospatha

Butia yatay

Bron: “Brazilian flora” – Lorenzi 2010, PACSOA, Kew. Aangevuld door “palmgek” & La Palmeraie ©

Aanplant Trachycarpus fortunei

lapalmeraie — Tue, 17 Sep 2013 13:16:34 +0000

In mei 2013 was het dan eindelijk zover… op naar Ardooie om bij FC Plant de twee palmen te halen. Samen met JmC4c van het Palmvrienden forum. Pret verzekerd!

Op de heen weg nog eerst even bij De Bock in Oudenaarde een Miscanthus Zebrinus en een extra Thalictrum gaan halen. In de stortregen. Gelukkig had JM zijn korte broek aan

En dan door naar Ardooie:

Keuze genoeg!

Eens de keuze gemaakt moeten ze nog méé… oeps… die lijken toch groter dan daarnet. Francky Callens hier in actie.

Eén deur gaat zelfs nog dicht.

Maar thuis komt dan de grote vraag: er in ging prima. Dankzij de heftruck. Eruit daarentegen…

JM; hoe pakken we ‘t aan?

De kleinste valt nog te doen

Het plantgat blijkt toch niet groot genoeg. Snel nog even extra graven onder goedkeurend toezicht van JM.

En hij staat!

En dan nr 2.

Toch iets groter en véél zwaarder dan verwacht. Extra hulptroepen zijn nodig!

Even Apeldoorn bellen

We zijn er bijna…

En die staat ook; eindelijk!

Aarde aanvullen

En het eindresultaat

Misschien vindt u dit ook interessant:
Trachycarpus fortunei
Waar moet ik op letten bij het kopen van een palm?
Hoe moet ik een palm in volle grond aanplanten?

Hoe het verschil tussen Washingtonia filifera en robusta herkennen?

lapalmeraie — Wed, 27 Mar 2013 21:03:14 +0000

Het populaire Washingtonia geslacht kent drie soorten. De W. filifera, de W. robusta en de hybride W. filibusta. Deze lijken zo sterk op elkaar waardoor enkel een geoefend oog de soorten met zekerheid kan determineren. In dit artikel leert u op welke kenmerken u moet letten op zelf het onderscheid te kunnen maken.

Filifera vs robusta

Robusta

Oogt imposant, weelderig. Wordt groter dan de filifera.

Washingtonia filifera

Washingtonia robusta

Filibusta

Deze soort is een hybride, of kruising, tussen de robusta en de filifera. Beide soorten kunnen de zaad dragen. De moederplant bepaalt het type hybride. Een filibusta type filifera is zo afkomstig van een vrouwelijke filifera bestoven door een mannelijke robusta en vice versa.

Een filibusta heeft de kenmerken van beide ouders al zij het in minder mate. Zo kan de doorlopende bruine streep van de bladvoet naar de bladsteel wel aanwezig zijn maar dan veel smaller dan bij een robusta. Of is de hastula maar heel beperkt behaard.
Dit maakt het moeilijk om een filibusta met zekerheid te benoemen indien men niet zeker is dat de moederplant een pure robusta of filifera is.

De TOP 5 beste…”PALMEN”

lapalmeraie — Sat, 04 Aug 2012 10:48:49 +0000

Eenvoudigst om te zaaien – TOP 5

1. Washingtonia filifera/robusta

2. Phoenix dactylifera/canariensis

3. Trachycarpus fortunei

4. Chamaerops humilis

5. Livistona chinensis

Snelste groeiers – TOP 5

1. Archontophoenix alexandrae

2. Syagrus romanzoffiana

3. Washingtonia robusta

4. Trachycarpus sp Nova

5. Phoenix canariensis

Meest winterhard/geschikt voor in volle grond – TOP 5*

1. Trachycarpus fortunei

2. Rhapidophyllum hystrix

3. Jubaea chilensis

4. Chamaerops humilis

5. Sabal minor

* Er zijn nog veel meer soorten die een soortgelijke winterhardheid hebben als de soorten in onze top 5. Zo telt de Trachycarpus-familie nog een heel aantal harde soorten. Een volledig overzicht vindt u in “Lijst Trachycarpus-soorten”. Om ook andere palmen aan bod te laten komen kozen wij enkel voor de meest gangbare; de fortunei.

De Butia hebben we bewust weggelaten wegens negatieve ervaringen de afgelopen winters. De Brahea kwam er vaker positiever uit en heeft daarom een plaats gekregen in de TOP 5.

Meest geschikt als kamerplant – TOP 5

1. Howea forsteriana (Kentiapalm)

2. Dypsis lutescens (Arecapalm)

3. Chamaedorea metallica

4. Rhapis excelsa

5. Phoenix roebelenii

NB. Met ruim 4000 palmsoorten is deze TOP 5 natuurlijk nooit helemaal objectief. Bovendien zijn de ervaringen met de diverse soorten ook altijd wat verschillend. We hebben hierbij vooral gekozen voor de meest courante soorten in combinatie met wat verscheidenheid in elke TOP 5.

Acoelorrhaphe wrightii

lapalmeraie — Mon, 28 Feb 2011 21:26:02 +0000

Nederlandse naam:
Everglades palm

Herkomst: Moerasgebieden in Florida en de Caraïben

Bladvorm: Waaiervormig met oranje tanden op de bladstengels

Stam: Meerstammig, slank met een dunne vezellaag

Standplaats: Zon, veel water, wortels willen graag aan water kunnen

Groeisnelheid: Redelijk snel in eigen klimaat, hier eerder langzaam

Hoogte volwassen: tot 5 meter

Vorstbestendigheid: -4°C

Kweken: zaden kiemen zeer gemakkelijk bij 25-35°C. Deze prachtige en weinig bekende palm heeft veel warmte en water nodig voor een optimale groei. Bij voldoende ruimte groeit hij zeer breed uit (enkele meters!) met meerdere stammen. Hij kan occasioneel wat vorst verdragen maar wordt toch beter vorstvrij overwinterd.

Gebruik: Een prachtige palm met lichtgroene bladeren met zilverkleurige onderzijden, die van nature groeit in de bekende Everglades in Florida. Door zijn meerdere stammen een opvallende en herkenbare verschijning. Gek genoeg wordt hij hier nauwelijks te koop aangeboden. Ideaal als kuipplant die van april tot oktober prima op het zonnigste plekje in de tuin kan staan.

Zaden

Misschien vindt u dit ook interessant:

Verzorging van palmen
Palmen voor “dummies”
Zaaihandleiding voor palmen

Cocos nucifera

lapalmeraie — Thu, 05 Aug 2010 13:58:12 +0000

Nederlandse naam: Kokospalm

Herkomst: over de exacte herkomst bestaat nog veel onduidelijkheid. Er zijn zowel fossiele vondsten gedaan in India als in Zuid-Amerika. Hij komt voor in alle tropische gebieden van de Grote Oceaan waar hij zowel door mensen als op een natuurlijke manier werd verspreid; de kokosnoten kunnen drijvend immers grote afstanden afleggen.

Bladvorm: vedervormig en tot 6 meter lang. Het oude blad valt vanzelf af.

Vrucht: Kokosnoot ook wel Klapper genoemd. Bij ons bekend als de bruine vezelige noot maar daarbij werd het vruchtvlees al verwijderd. De noot bevat drie duidelijk zichtbare kiemopeningen. In de noot zit Klapperwater dat onterecht Kokosmelk wordt genoemd. De Kokosnoot is het zaad van de Kokospalm.

Noot openen: sla met een spijker een gaatje in 2 van de 3 kiemopeningen en giet vervolgens het Klapperwater in een glas. Leg de vrucht vervolgens op een harde ondergrond en sla met een hamer op de zijkant. De noot barst op deze manier mooi open.

Standplaats: Zon, bij voorkeur in zanderige grond waarbij hij zeer tolerant is voor zout. Veel water in combinatie met warmte en een hoge luchtvochtigheid (70 à 80%) zijn wel vereist voor een goede groei.

Groeisnelheid: Snel

Hoogte volwassen: 30 meter

Vorstbestendigheid: 10°C

Kweken:

Jonge exemplaren worden vaak voor weinig geld te koop aangeboden in tuincentra en zelfs woonwarenhuizen. Helaas gaan ze bij de meesten niet langer mee dan enkele maanden. Deze soort is immers totaal niet geschikt als kamerplant. De luchtvochtigheid is binnen veel te laag en de wortel heeft behoorlijk wat diepte nodig wat in pot uiteraard niet haalbaar is. Tijdens de zomermaanden is de verzorging op zich geen probleem. Er is voldoende licht en warmte en door de regelmatige regenval in ons klimaat is de luchtvochtigheid ook in orde. Vooral buiten, indien u hem ook nog eerst netjes liet wennen aan het directe zonlicht. Na een tijdje zullen echter de reserves uit het zaad opgebruikt zijn en begint de jonge palm langzaam weg te kwijnen. Zeker wanneer dit samenvalt met de komst van de winter en hij binnen in de droge lucht staat. Het is daarbij slimmer om te kiezen voor één van de vele andere palmsoorten die wel beter aangepast is; Dypsis lutescens (Areca), Howea forsteriana (Kentia), Chamaedorea,…

Zelf zaaien is ook mogelijk. Hiervoor is een goed gevulde kokosnoot nodig. Door te schudden kun je controleren of er voldoende Klapperwater in de noot zit. In dit artikel leest u meer hierover: Cocos nucifera zaaien: de ervaring van een lezer. Als potgrond is een substraat van potgrond met 1/5 zand plus een beetje cocopeat + perliet geschikt.

Gebruik:

De Kokospalm spreekt tot ieders verbeelding en doet onmiddellijk denken aan paradijselijke oorden met witte stranden en een blauwe zee. Buiten deze sierwaarde worden veel delen van de palm gebruikt. De Kokosnoot zelf biedt naast de voedzame Klappermelk ook het kiemwit; de eigenlijke kokos dat zowel vers gegeten wordt als gedroogd diverse toepassingen kent. Uit het vruchtvlees wordt kokosolie gewonnen. Van de Kokosvezels wordt o.a. touw, matten en borstels gemaakt. Van kokoshout worden planken gemaakt dat bijvoorbeeld als parket gebruikt wordt. Van gecomposteerd kokosafval wordt Cocopeat gemaakt dat we weer terugvinden in de tuincentra.

Misschien vindt u dit ook interessant:
Verzorging van palmen
Cocos nucifera zaaien: de ervaring van een lezer

Bekijk ook onze wallpaper pagina voor nog meer mooie foto’s van deze palm!

Chamaerops humilis

lapalmeraie — Thu, 05 Aug 2010 13:57:44 +0000

Nederlandse naam: Europese dwergpalm

Herkomst: middellandse zeegebied (Frankrijk, Spanje, Noord-Afrika)

Bladvorm: waaiervormig en tot 50 cm groot , bladstelen bezet met stekels

Stam: bezet met vezels, meerdere stammetjes worden gevormd

Standplaats: Zon, half schaduw

Groeisnelheid: Normaal

Hoogte volwassen: 3 meter

Vorstbestendigheid: -12°C

Kweken:

Aangezien deze palm voor oorsprong uit Zuid-Europa komt kan hij goed tegen ons klimaat. Hij verkiest wel een goed gedraineerde standplaats zodat hij in de winter zeker geen natte voeten heeft. Hij draagt ook in ons klimaat vaak zaden, soms zelfs al bij aankoop, welke prima gezaaid kunnen worden. Tijdens de zomermaanden mag de watergift opgevoerd worden ook al kan hij relatief goed tegen droogte. Tijdens de wintermaanden wordt hij het best beschermd met een afdak en een vliesdoek bij strenge vorst.

Gebruik:

Zeer populaire palm voor aanplant in volle grond in ons klimaat omwille van zijn hoge vorstbestendgheid en het eenvoudige verzorging. De Chamaerops blijft in eerste instantie relatief klein en heeft mede dankzij zijn uitlopers een struikvormig uiterlijk. Hierdoor wordt hij vaak gebruikt in borders e.d. Oudere exemplaren vormen uiteindelijk ook een stam. Hierdoor lijkt hij enigszins op de Trachycarpus ook al zijn de resten van de bladstelen op de stam veel prominenter, is het blad veel kleiner en heeft de Chamaerops stekels op de bladstelen.

Variëteiten:

Chamaerops humilis ‘Arborescens’ – enkelstammig, welke veel hoger wordt
Chamaerops humilis ‘Cerifera’ – compacter, blauw-grijs gekleurd blad
Chamaerops humilis ‘Vulcano’ – zeer compact blad met bredere bladsegmenten
Chamaerops humilis kruisingen met bovenstaande variëteiten – combinatie van de kenmerkende eigenschappen

foto boven: Chamaerops humilis – 2 jaar oud

Misschien vindt u dit ook interessant:
Hoe bescherm ik mijn palmboom in de winter?
Verzorging van palmen
Palmen voor “dummies”
Zaaihandleiding voor palmen

Alle Trachycarpus soorten op een rij!

lapalmeraie — Thu, 20 May 2010 10:03:18 +0000

Dankzij zijn interessante eigenschappen is de Trachycarpus zonder twijfel één van de meest populaire palmen in onze tuinen. Hij is immers zeer winterhard, groeit relatief snel vergt weinig verzorging en is bovendien nog eenvoudig zelf te kweken. Niet voor niets wordt hij dan ook steeds vaker te koop aangeboden. Meestal betreft het de Trachycarpus fortunei ook al gebruikt men nog veel zijn oude naam. Maar ook de Trachycarpus fortunei ‘Wagnerianus’ is aan een opmars bezig. Omdat het geslacht Trachycarpus veel soorten en variëteiten bevat hierbij een overzicht.

Meest populaire soorten:

Trachycarpus fortunei (T. fortunei ‘Chusan’)

(oude benaming: Chamaerops excelsa)
Meest bekende en verkochte waaierpalm. Hij is zeer bestand tegen ons vochtige en koude klimaat. Hij is goed zelf te zaaien bij een temperatuur rond de 20°C. Tijdens de zomermaanden kan hij zelfs in volle grond gezaaid worden. Jonge exemplaren groeien traag maar wanneer de stam eenmaal gevormd is kan het snel gaan. De laatste tijd worden er ook vaker fortunei’s met onthaarde stam aangeboden. Deze puur esthetische ingreep heeft nauwelijks invloed op de winterhardheid maar geeft de palm wel een heel ander uiterlijk. Dit strippen van de stam is ook prima zelf te doen.
Winterhardheid: -17°C

Trachycarpus fortunei var. wagnerianus

(oude benaming: Trachycarpus wagnerianus, maar recent aangepast naar variëteit van de fortunei)
Zeer populaire palm die de laatste jaren aan een opmars bezig is. Hij is goed bestand tegen kou en nattigheid en kan dan ook prima aangeplant worden in volle grond. Zijn stijve blad maakt hem meer bestand tegen de wind. Bovendien neemt hij minder ruimte in beslag dan de fortunei waardoor hij ook uitermate geschikt is voor kleinere tuinen of het terras. Als jonge palm groeit hij traag maar heeft hij wel een mooi bonzai-achtig uiterlijk. Hierdoor is hij ook populair als potplant. Eenmaal wat groter ligt de groeisnelheid ongeveer gelijk met de fortunei. Sommigen beweren dat de wagnerianus iets minder winterhard is dan de fortunei, maar lang niet alle liefhebbers delen deze mening.
Winterhardheid : -16°C

Minder courante soorten (en niet persé erkend):

Trachycarpus fortunei ‘Darjeeling’

Een variant van de populaire fortunei, maar afkomstig uit Darjeeling in het Noordoosten van India. De bladeren zijn iets stijver en compacter.
Winterhardheid: -17°C

Trachycarpus fortunei ‘Hasan’

Lijkt qua stam sterk op de T. fortunei ‘Tesan’ maar het blad is kleiner en lichter van kleur. De vezels van de stam komen gemakkelijk los.
Winterhardheid: -17°C

Trachycarpus fortunei ‘Kiril’

Trachycarpus fortunei selectie uit Bulgarije. Erg in trek omdat deze erg winterhard zou zijn.
Winterhardheid: -18°C

Trachycarpus fortunei ‘Misan’

Zeer zeldzame palm die enkel voorkomt in enkele verwilderde bergstreken. Hij blijft relatief klein, het blad loopt van geel over in groen.
Winterhardheid: -17°C

Trachycarpus fortunei ‘Tesan’

Zeldzame soort met een dikke en relatief korte stam maar grote en dikke bladeren. De grote zaden (grootste binnen de Trachycarpus familie) zijn bedekt met een witte waslaag.
Winterhardheid: -17°C

Trachycarpus fortunei ‘Winsan’

Zeldzame soort die sterk lijkt op de gewone fortunei. De Winsan vormt echter zijn bladsegmenten in een waaier van 360° rond.
Winterhardheid: -17°C

Trachycarpus geminisectus

Een vreemde verschijning tussen alle andere Trachycarpussoorten gezien de bladeren. De bladeren hebben ongeveer 40 segmenten welke per 2 aan elkaar zitten (geminisectus = tweeling). Bladeren zijn dik en voelen leerachtig aan en hebben een donkergroene glans en aan de onderkant een lichte wax laag. Hij komt voor in Noord Vietnam en in China dicht bij de grens van Laos en Vietnam.
Winterhardheid: -10°C

Trachycarpus latisectus (T. sikkimensis)

(oude benaming: Trachycarpus martianus var. latisectus, maar recent aangepast naar variëteit van de martianus)
De naam latisectus verwijst naar de brede segmenten van de bladeren wat inderdaad één van de meest bekende eigenschappen is van deze palm (segmenten zijn ongeveer 5 cm breed wat veel breder is dan de gewone fortunei). Over het algemeen is het blad ook glanzender dan de fortunei. De stam is kaal en de zaden zijn koffieboonachtig (samen met de martianus de enige koffieboonachtige zaden binnen de Trachycarpusfamilie). Het gebied van de latisectus is niet uitgestrekt en gelukkig wordt deze palm dan ook gecultiveerd. De palm groeit in de Sikkim Himalayas in het Noordoosten van India. Jonge planten krijgen het best een standplaats in de schaduw en kunnen gevoelig zijn voor rode spintmijt.
Winterhardheid: -8°C

Trachycarpus martianus

Trachycarpus martianus ssp khasyana (T. martianus ‘Khasia Hills’)

Qua verschijning één van de mooiere Trachycarpussen. De bladeren zijn diep ingesneden en hebben een prachtige vorm en lichtgroene kleur. De stam is slank en kaal. Helaas is hij minder winterhard dan de meeste andere soorten. Zeer moeizame groeier in ons klimaat.
Winterhardheid: -6°C

Trachycarpus martianus ‘Nagaland’

De bladeren zijn lichtgroen, sierlijk overhangend en bestaan uit zeer veel vingers. Hierdoor heeft hij een tropisch uiterlijk en is hij qua uiterlijk eigenlijk de tegenhanger van de T. wagnerianus. Over de winterhardheid is nog niet veel gekend, maar vermoedelijk is hij één van de minst winterharde.
Winterhardheid: -6°C

Trachycarpus martianus ‘Nepal’ (T. martianus ssp martianus)

Deze variëteit bezit dezelfde eigenschappen als ‘Khasia Hills’ maar komt vooral meer uit het noorden van de Himalaya en groeit veelal op grotere hoogte. Hierdoor is de Nepal iets beter bestand tegen de vorst als de ‘Khasia Hills’ en zijn de bladeren ook iets donkerder van kleur. Bladeren zijn ook iets kleiner en kennen minder bladsegmenten. Hij groeit redelijk snel.
Winterhardheid: -6°C

Trachycarpus nanus

De kleinste uit de familie van de Trachycarpus. Deze palm is uitermate winterhard en is niet stamvormend. Wel vormt de palm na verloop van tijd een “hiel” ondergronds. Het zijn mooie palmen met lange bladsegmenten die in volwassen stadium een blauwachtige kleur krijgen. Zeer winterhard op droge standplaats maar langzaam groeiend.
Winterhardheid: -17°C

Trachycarpus oreophilus (Thai mountain fan palm)

Palm uit het berggebied ten Noorden van Thailand waar deze op de toppen groeit van de kalkrotsen op een hoogte van 2000 meter. De palm is in zijn natuurlijke omgeving soms hele dagen omgeven door wolken. Hij heeft een kale stam en prachtige bladeren. Komt misschien nog het meest overeen met de Trachycarpus manipur qua uitstraling. Planten groter als zaailingen worden nog niet te koop aangeboden.
Winterhardheid: -8°C

Trachycarpus princeps (blue silver)

Zeer gewild bij verzamelaars. Kenmerkende eigenschap van de princeps is de zilverachtige wax onder de bladeren. ‘blue silver’ wordt vaak gespecificeerd omdat een T. sp. ‘Nova’ verkocht wordt onder de naam princeps green. Deze laatste is echter minder spectaculair door het ontbreken van de zilverachtige kleur onder de bladeren.
Winterhardheid: -15°C

Trachycarpus ravenii

Opnieuw een zeer recente ontdekking binnen de Trachycarpus familie. Deze soort werd ontdekt in een klein kalksteen gebied op 1700m hoogte in Loas waarmee hij het verspreidingsgebied van de Trachycarpus familie uitbreidt naar het Zuiden/Zuid-Oosten. De soort werd vernoemd naar Prof. Peter H. Raven.
Winterhardheid: -10°C (?)

Trachycarpus sp. Kumaon

Deze soort is nauw verwant aan de takil maar groeit net iets lager op de berg. Ze hebben dezelfde beharing op de bladstelen en zilverkleurige onderkant van het blad als de takil maar deze soort groeit veel sneller. De Kumaon zou ook beter tegen vorst kunnen dan de fortunei.
Winterhardheid: -17°C (?)

Trachycarpus sp. Naini Tal

Komt uit een gebied met daarin de plaats Naini Tal, Khumoan, Noord India. De Naini Tal groeit op hoogtes van rond de 2400 meter. Deze palm werd ontdekt in 1994 alszijnde de Trachycarpus takil wat later verkeerd bleek te zijn. Genetisch gezien nauw verwant aan de fortunei maar langer. Tevens zijn de bladeren en de stam groter. Iedereen die deze palm al in zijn bezit heeft weet dat deze soort veel vorstbestendiger is en tevens sneller groeit dan de Trachycarpus fortunei. Deze palm kent dan ook succes in de Oost-Europese landen.
Winterhardheid: -17°C

Trachycarpus sp. Nova (T. green princeps)

Toen deze palm uit zaad werd gekweekt, dacht men dat het een Trachycarpus princeps was, maar het bleek iets heel anders te zijn. Hij is zeer nauw verwant aan de Trachycarpus fortunei en groeit met een ongelooflijke snelheid; het is de snelstgroeiende Trachycarpus. Het volwassen blad lijkt zacht en fijn verdeeld te zijn en de jonge plant lijkt op de Trachycarpus martianus. Het moet nog blijken, maar er wordt verwacht dat hij tot een slanke, gracieuze palm uitgroeit.
Winterhardheid: -11°C

Trachycarpus takil

Rond deze palm bestaat heel wat onduidelijkheid rond het werkelijke bestaan. Zijn bestaan werd vaak verward met de Trachycarpus sp. Naini Tal. De takil komt dan ook uit hetzelfde Khuman gebied op hoogtes tussen de 1800 en 2700 meter. Hij heeft ondiepe verdelingen in het blad en geen stamvezels (in tegenstelling tot de Naini Tal). De vezels en de vorm van het blad tonen veel meer overeenkomsten met de Trachycarpus princeps, manipur en oreophilus, dan met de fortunei. Deze palm groeit op de hoger gelegen plaatsen waar in de winters af en toe sneeuw voorkomt. Hij groeit zowel in open habitat als in dicht bebost gebied. Hij is eveneens enigszins bestand tegen branden.
Winterhardheid: -17°C (?)

Trachycarpus ukhrulensis (T. sp. ‘Manipur’ – T. sp. Nagahills – T. sp. ‘Mount Victoria – T. sp. ‘Burma’)

Deze nieuwe ontdekking komt uit het Noordoosten van India met het grensgebied van Birma ter hoogte van Nagaland en Manipur. De palm groeit ongeveer op 2000 meter hoogte en heeft een kale stam van ongeveer 15 meter hoog. Karakteristieke eigenschap van deze palm is dat de bladeren stijver zijn en aan de onderkant de zilverachtige wax krijgen waardoor hij wel iets wegheeft van de princeps. Toch kent deze palm niet de blauwachtige bladeren en heeft hij veel meer bladsegementen. Afhankelijk van het vind gebied van de zaden worden aparte soortnamen gegeven, maar genetisch gezien zijn het allemaal Trachycarpus ukhrulense, doorgaans ook nog vaak Trachycarpus manipur genoemd.
Winterhardheid: -12°C (?)

Kruisingen

Trachycarpus fortunei x wagnerianus

De vrouwelijke bloem van de fortunei is bestuifd met de mannelijke bloem van de wagnerianus. Deze palm zal van beide de eigenschappen bezitten.
Winterhardheid: -17°C

Trachycarpus nanus x fortunei

De vrouwelijke bloem van de nanus is bestuifd met de mannelijke bloem van de fortunei. De palm zal van beide de eigenschappen bezitten.
Winterhardheid: -17°C

Trachycarpus nanus x wagnerianus

De vrouwelijke bloem van de nanus is bestuifd met de mannelijke bloem van de wagnerianus. De palm zal van beide de eigenschappen bezitten.
Winterhardheid: -17°C

Trachycarpus nanus x winsan

De vrouwelijke bloem van de nanus is bestuifd met de mannelijke bloem van de fortunei ‘Winsan’. Deze palm zal van beide de eigenschappen bezitten.
Winterhardheid: -17°C

Trachycarpus wagnerianus x fortunei (T. takaghii)

De vrouwelijke bloem van de wagnerianus is bestuifd met de mannelijke bloem van de fortunei. Deze palm zal van beide de eigenschappen bezitten.
Winterhardheid: -17°C

Trachycarpus wagnerianus x nanus

De vrouwelijke bloem van de wagnerianus is bestuifd met de mannelijke bloem van de nanus. De palm zal van beide de eigenschappen bezitten.
Winterhardheid: -17°C

Disclaimer:
De vermelde winterhardheden zijn indicatief! De beschikbare informatie over bepaalde soorten loopt soms redelijk uit één. Wij zijn daarbij redelijk voorzichtig gebleven om achteraf geen teleurstellingen te hebben. Bovendien zijn een aantal soorten en/of variëteiten pas recent ontdekt waardoor er nog weinig relevante informatie voor handen is. Daarbij hebben meerdere factoren een invloed op de uiteindelijke bestendigheid tegen vorst. Zo zijn palmen in pot veel gevoeliger net als palmen die voor het eerst een strenge winter meemaken. Indien er volgens u toch een onjuistheid of onvolledigheid in deze lijst staat, laat het ons zeker weten.